DIY, Kinderen, Lifestyle, Persoonlijk

Plog: Foto’s in de Tuin week 7; Roodvonk, Valentijnsdag, een andere auto, DIY en een winterfeestje

Goedemorgen en welkom bij weer een nieuwe Plog: Foto’s in de Tuin week 7.

Heb je vorige week nog naar de Foto’s in de Tuin gekeken? Vind je het niet leuk om te zien dat ik ook gewoon een mens ben? Net als jij. Afgelopen week maakte ik ook weer heel gewone dingen mee. Althans, ik weet niet of jij ook te maken kreeg met Roodvonk. Werd je verrast door je Valentijn? Reed je in een andere auto? Veel DIY en organiseerde je ook een winterfeestje? Kijk je weer mee?

——MAANDAG——-

Luuk werd zondag aan het einde van de middag niet lekker en wilde niets meer eten en drinken. Hij wilde naar bed en slapen. Om 01:30u schoot hij in paniek wakker en moest hij overgeven. ’s Morgens heb ik hem met 40°C terug in bed gelegd. Luuk met rode konen, waterige ogen en een verstopte neus: “ik ben gewoon niet zo lekker.” Zijn schooltas bleef dus aan zijn stoel hangen.

Voor Sofie veranderde de plannen. We zouden samen op stap gaan, maar dat werd dus binnen stappen. Met één van haar baby’s, dat dan weer wel.

En tijdens dat stappen viel me iets bijzonders op. Hmmm, zal ik Luuk en Sofie iets verkeerd aanleren?!

Toen iedereen een soort van fris en fruitig was en voorzien van een natje en droogje, kon ik zelf gaan zitten voor mijn ontbijt. Koffie -natuurlijk-, een glas water, lowfat Griekse yoghurt met granola, gebroken lijnzaad en fruit. Deze peer liep bijna van de fruitschaal, dus heb ik die er maar bij gegooid.

Ondertussen ging het steeds slechter met Luuk…

En werd dit spreekwoord wel heel letterlijk genomen ‘het verdwijnt als sneeuw voor de zon’.

Het lukt Sofie nog niet zo goed om langer dan 10 minuten zelf te spelen. Het animatieteam (lees: mama) draait een vol programma, zeker op dagen dat Luuk ziek is.

Sofie lijkt het op die dagen maar gek te vinden dat Luuk, als haar partner in crime, is uitgeschakeld en vindt het dan moeilijk om hem met rust te laten.

Hier heb ik een stapel boeken gepakt en lees ik haar voor. Dat vindt ze heerlijk. We lezen uit Kaatje in de winter – Liesbet Slegers.

Luuk ligt ondertussen onrustig te slapen en wordt af en toe wakker, komt schichtig omhoog, hangt tegen mijn arm, luistert even mee en gaat dan weer liggen om in slaap te vallen.

Waar we even tijd voor vrij maken, is voor Sofie’s pedicure. Ik vind het zo leuk hoe ze kan genieten van dit ‘tutten’. Samen met mama en net als mama. Tegenwoordig komt ze ook al bij me in de badkamer staan als ik me aan het opmaken ben.

Luuk begint ondertussen steeds meer symptomen te vertonen. Ik heb een vermoeden…

  • Overgegeven √
  • Koorts die snel hoger wordt (Luuk ging over de 40°C) √
  • Beslagen witte tong √
  • Verlies van eetlust √
  • Keelpijn √
  • Pijnlijke klieren in de hals √
  • Rode uitslag in zijn gezicht; rondom de mond blijft het bleek √

Roodvonk!

——DINSDAG——

Luuk stelt deze ochtend weinig voor, ondanks dat hij voor het eerst in zijn jonge leventje Valentijns post ontvangt. Zonder postzegel, zelf bij ons in de brievenbus gedaan. Ahhh…

Even glimlacht hij en poseert hij met de lieve kaart. Hij mompelt nog dat ik zijn Valentijns knutsel aan haar moet geven en kruipt dan weer in zijn bubbel van ziek zijn.

Gelukkig kan Jeroen Sofie deze ochtend naar de peuterspeelzaal brengen en kan ik bij Luuk blijven. Het gaat niet best met hem! Dan komt mijn dilemma:

Ga ik naar die Web & Fundag of blijf ik thuis bij Luuk? Oma en opa zouden oppassen en konden gelukkig eerder komen. Jeroen kon Sofie ook weer ophalen van de peuterspeelzaal en dus konden oma en opa thuis bij Luuk blijven en kon ik met een gerust hart weg om aan mijn eigen blogsite te werken. Mama zijn: een logistiekplanner is er niets bij!

Na een nacht met veel keelpijn werd mijn vermoeden nog meer bevestigt. De ‘frambozentong’ was in wording. Hier kon hij zijn tong nauwelijks uitsteken.

De uitslag (rode puntjes op een rode achtergrond) werd ook meer. Het voelde ruw aan en jeukte gelukkig niet. Het zat over zijn hele lichaam. Vooral in zijn oksels en liezen. Omdat zijn koorts zo hoog bleef en hij echt pijn en ongemak ervaarde heb ik op weg naar de Web & Fundag de huisarts gebeld om een antibioticakuurtje te halen. Hij was immers voor de derde keer in korte tijd al met die hoge koorts bezig. Naar mijn idee hadden zijn soldaatjes wat hulp nodig. In de tweede helft van de middag konden we langskomen. Met oma en opa sprak ik af dat ze me konden bellen als het niet meer zou gaan, zodat ik naar huis kon komen.

Eenmaal weer thuis bleken we post te hebben gekregen. Met een kusje erop! Omdat Luuks naam achterop stond, dacht ik dat deze post voor hem was. Nog een keer Valentijns post voor hem?! Toe maar! Hij deed met zijn warrige hoofd zijn best om uit te leggen hoe het zat, maar ik had hier toch echt een hulplijn bij nodig. Het bleek dat Luuk vorige week op school deze Valentijns knutsel voor ons had gemaakt. Op maandag hebben alle kinderen hun enveloppe voorzien van een kusje en zijn ze in een lange rij met hun maatje naar de brievenbus gewandeld om hun Valentijns post te posten. Luuk was maandag natuurlijk ziek thuis en dus was de juf stand-in Valentijn. Hoe lief! Hoe leuk!

Samen met Luuk, in zijn pyjama met sloffen en jas aan en natuurlijk met zijn allerliefste vriendje, zijn knuffelbeertje, gingen we naar de huisarts. Hij bevestigde dat wat ik vermoedde, het was overigens allang geen vermoeden meer, en schreef een superkuurtje voor. Thuis mocht hij gelijk dosis 1/3 hebben en leek het alsof hij een opleving had. Hij kwam tijdens het eten aan tafel zitten en at zelfs een paar happen van het eten. Vervolgens kroop hij op schoot met een waterijsje. Eerder wilde hij deze niet.

Hier lukte het hem om zijn tong uit te steken. Hem stilhouden was wel moeilijk!

Het was natuurlijk nog altijd Valentijnsdag en ook ik werd verrast door mijn Valentijn! Deze mooie rozen hebben jullie misschien al wel langs zien komen op Instagram.

——WOENSDAG——

Woensdag rolde Luuk nog altijd ziek van zijn bed zo de bank op. Hoe kun je beter ziek zijn door de trilogie van Disney Pixars Toy Story te kijken. -Ik hou ervan- Hij deed het wel op geheel eigen wijze. Eerst deel 2 kijken, daarna deel 3 om af te sluiten met deel 1. Tijdens de eerste dvd viel hij tussendoor in slaap. Tijdens de tweede dvd speelde hij tussendoor met zijn auto’s en tijdens de derde dvd had hij ruzie met Sofie. Hij leek dus wat op te knappen. De koorts leek in elk geval te zakken.

Terwijl Luuk de eerste dvd keek, bracht ik mijn auto naar de garage om lakschade te laten repareren. Jeroen en de kinderen gingen een paar weken geleden door de wasstraat en toen hij thuis kwam zei hij dat hij veel lakschade had opgemerkt.

Ik wist dat mijn auto vies was, maar zo vies dat ik eerder geen lakschade had opgemerkt…

Nou goed, de schade bleek aanzienlijk en waarschijnlijk heeft er iemand tegen mijn auto gezeten en is er met afzender onbekend vandoor gegaan. Na een schadeclaim bij de verzekering, mocht ik dus naar de garage. Ik kreeg een grotere en luxere auto te leen. Ik zou mijn kleine tuut twee dagen kwijt zijn. Jeroen werkte thuis, Luuk lag ziek op de bank en Sofie ging met mij mee. Ter plekke betekende dat het overhevelen van de buggy en het voetenplankje, de autostoel van Sofie met de Familyfix en de autostoel van Luuk. Dat moest gebeuren aan een drukke weg met een peuter die een, zeg maar eigenwijze, bui had. Na een kwartier vertrok ik veilig en wel, met peuter en zonder lakschade met de tijdelijke tuut naar huis.

Jeroen werkte deze ochtend thuis, omdat we nieuwe schuifdeuren kregen voor de van-de-wasmachine-en-droger-tot-van-alles-en-nog-wat-opslag-kast op zolder. Ons thuis-kantoor is ook op zolder, dus dat kwam goed uit. Kon hij de boel een beetje superviseren.

Hier komt onze biker-babe aan scheuren. Sinds Sofie op Luuks oude ‘trapfiets’ is gesprongen is er niets liever dat ze doet. Als we geen groot rondje kunnen fietsen, fietst ze op en neer in de poort. De doorgang in de poort stopt halverwege het huizenblok, dus kan Sofie ook niet verder. Hier oefent ze met het rondje fietsen om de bosjes, om vervolgens weer terug de poort in te fietsen. Daar moet ze afstappen om deze kant weer op te komen.

——DONDERDAG——

Donderdag ging Sofie naar de peuterspeelzaal en deed ik een goedbedoelde poging om haar een peuterspeelzaalproof kapsel te geven. Luuk knapte steeds meer op. Hij wilde nog wel zijn pyjama aanhouden, maar moest van mij wel steeds proberen de ‘normale’ dingen weer te gaan doen. Voor mij een goed moment om te kijken hoe hij er met kracht en (on)zin voorstond.

Ik heb meerdere pogingen gedaan om voor SleutelindeTuin.nl aan de slag te gaan, maar dat was errug moeilijk met een kleuter die op het lijntje van beter zijn-ziek zijn wandelde.

Ik heb hem de aandacht gegeven die hij wilde en heb de boel de boel gelaten, net zoals ik vaker deze week had gedaan. Wel spraken we af dat hij morgen weer naar school zou gaan. Jeroen haalde Sofie van de peuterspeelzaal, bracht haar thuis en ging weer werken. Prettig hoor dat het allemaal binnen vijf minuten met de auto aan te rijden is. Na de lunch gingen Luuk en Sofie allebei naar bed om een uurtje te slapen en dat bleek onverwacht een lang uurtje te worden. Zo kon ik eindelijk wat in huis doen. Ik heb verder geen foto’s gemaakt deze dag.

——VRIJDAG——

Sofie tijdens het ontbijt deze vrijdagochtend. Nog geen halfuur uit bed. Als je niet beter zou weten… In werkelijkheid eet ze -op haar eigen wijze- een cracotte met boter en poedersuiker. Ergens ging er iets mis!

Luuk is weer naar school en Sofie en ik gaan mijn auto weer ophalen. Alles wat ik afgelopen woensdag over moest zetten, zet ik nu weer terug -zucht-. Alleen zijn de buggy en het plankje nu boodschappentassen met plastic en glaswerk. We gaan de weekboodschappen halen. Hier knipoogt mijn trouwe vierwieler gedag naar zijn tijdelijke vervanger.

En dan zijn de weekboodschappen dus ook weer binnen… Het is elke week passen en meten waar ik het laat, maar het gaat echt op. Elke donderdagavond staar ik naar een (bijna) lege vriezer, koelkast en naar lege keukenlades met de vraag wat we komende week allemaal zullen eten en wat er nog meer gehaald moet worden.

Als we Luuk uit school hebben gehaald blijven we even in de tuin hangen. Er staat van alles in knop en er komt steeds meer voorjaarsgroen uit de grond en het is afwachten, wanneer we de eerste bloemen zien. Hier de Japanse Roos (Camellia Japonica) die al een tijd in knop staat en waarvan ik om de zoveel tijd een tussenstand op Instagram plaats.

Luuk krijgt vriendjespost. Super! Trots poseert hij met de mooie tekening en de lieve kaart, zodat ik er een foto van kan maken en deze naar Freek kan sturen. Gelukkig hebben we in de voorjaarsvakantie een speelafspraak kunnen maken. Sinds Luuk naar school is, ziet hij jongere vriendjes een stuk minder.

Als Luuk ’s middags uit school komt wil hij met de grote strijkkralen, net als waar hij op school mee heeft gespeeld. Sofie schuift bij hem aan tafel en gaat aan de slag met Playmais.

Ik duik nog even de tuin in, want ik ben immers niet voor niets een Sleutel in de Tuin. Buitenlucht, daar heb ik behoefte aan. En ik heb zin in de zon! Ik zie dat de vetbollen 2.0 bijna op zijn.

Ondertussen was Sofie klaar met de Playmais en is ze begonnen aan een nieuwe knutsel.

Na het avondeten stoeien en spelen Luuk en Sofie met papa op het grote kussen. Hier doen ze net alsof ze slapen. Gelukkig sliepen ze ook snel in hun eigen bed. Jeroen gaat ’s avonds naar een verjaardag en ik kruip met een knallende hoofdpijn weg onder een dekentje op de bank. Daar val ik vervolgens snel in slaap. Zal het dan toch opbreken, late avonden voor SleutelindeTuin en korte nachten door het ziek zijn van Luuk?!

——ZATERDAG——

Jeroen neemt Luuk en Sofie ’s morgens mee op sleeptouw als hij spullen gaat halen voor deze avond. Als hij weer terug is, duikt Luuk de puzzelkast in.

Ik duik heel de ochtend de keuken in. We geven ’s avonds een winterfeestje en de voorbereidingen zijn in volle gang.

Jeroen gaat de tuin in om deze winterfeestproof te maken. Ook haalt hij het fonteintje uit zijn winterslaap. Jahoe! Het voorjaar komt er aan!

Luuk is ondertussen alle puzzels uit de kast aan het maken en bij plaatsgebrek aan tafel gaat hij verder op de grond. Het is trouwens ook wel een goed idee om een voorjaarsschoonmaak in de puzzelkast te houden. Luuk en Sofie zijn te oud en wijs geworden voor sommige puzzels. Die maken ze met drie vingers in hun neus. Ze worden groot! -zucht-

Deze foto hebben jullie misschien ook al langs zien komen. De beste plek om te puzzelen! Liggend op de grond als de vloerverwarming aanstaat. Luuk: “Goed idee hè mama?! Dat is lekker warm!” Fantastisch! Denk dat ik de volgende keer ook maar op de grond ga liggen als ik het koud heb…

In de keuken is alles voorbereid, mijn quotum van de dag was gehaald, dus moest ik er toch aan geloven. Stofzuigen! En wel het hele huis. Van de zolder naar beneden, van de planken tot de plinten, van de trappen tot onder de bedden. Ik heb altijd ruzie met die stofzuiger. Mijn snoer is altijd te kort -of mijn huis te groot, ha-, ik trek hem altijd omver, ik stoot altijd mijn tenen aan dat ding en hij botst tijdens een stofzuigsessie ook altijd minstens zes keer tegen mijn hielen. Je begrijpt, deze stofzuiger en ik zijn geen vrienden.

Als jij toevallig nog een tip heb voor een stofzuiger waar ik wel vrienden mee kan worden laat het me bij de reacties weten.

Als moeder van twee jonge kinderen, stofzuig ik me een slag in de rondte. Dat doe ik dan graag in pais en vree!

Luuk en Sofie aten ’s avonds voor het gemak poffertjes en gingen op tijd naar bed. Gelukkig viel Luuk vrij snel in slaap. Sofie had echter andere plannen en had in haar hoofd gehaald dat ze nog naar beneden wilde. Daar heeft ze het echt nog nooit over gehad. Sofie heeft iedereen die binnenkwam laten horen dat ze nog wakker was.

Hoe krijgen kinderen het toch altijd voor elkaar om dit soort acties uit te halen als het niet uitkomt?!

Ondertussen was Jeroen begonnen met het tafeldekken voor zeven personen. Helaas bleef er iemand thuis, vanwege griep. Het kerstdorpje werd weer op het dressoir gezet, de sneeuwbalballonnen werden opgeblazen, de sneeuwmat werd over de salontafel gedrapeerd en de gashaard ging aan. En heel belangrijk voor de mannen, het bier werd ijskoud gezet. Buiten ging de vuurkorf aan en werd de statafel uitgeklapt, de après-ski muziek ging aan en waren we klaar voor het winterfeestje.

Wij hadden de taak op ons genomen het hoofdgerecht voor te bereiden. Ik maakte een trio van stamppotten: zuurkoolschotel, boerenkool-op-mijn-manier met rookworst en rodekoolstampot met verse appel en draadjesvlees. Het was veel, té veel, maar wel lekker! Het voorgerecht, het nagerecht en het koffiereceptje die door de andere koppels werden verzorgd, waren heerlijk! De tijd vloog voorbij en, voordat we het wisten was het voor iedereen tijd om de oppas thuis af te lossen en waren we er niet aan toe gekomen om de Glühwein te openen. Die hebben we bewaard voor een volgende keer!

——ZONDAG——

Samen met onze nieuwe aanwinst net een echte haard!

De dag erna…

Jeroen was de deur uit om te klussen, Luuk en Sofie speelden bij oma en dus ben ik alleen thuis. Ik besloot even tot een momentje voor mezelf en toverde dit subtropische zwemparadijs om tot een heuse wellness spa en genoot…

Daarna ging ik aan de slag met deze Plog: Foto’s in de Tuin week 7; Roodvonk, Valentijnsdag, andere auto, veel DIY en een winterfeestje. Ik hoop dat je het weer leuk vond om te lezen en om een kijkje te nemen in mijn leven.

Laat het me weten bij de reacties!

Ik zou het leuk vinden als je deze post zou willen delen. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.

Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge