DIY, Kinderen, Lifestyle, Persoonlijk

Plog: Foto’s in de Tuin week 6; treinbanen, knutselen en een winterwittewereld

Goedemorgen en welkom bij weer een nieuwe Plog: Foto’s in de Tuin.
Ik gaf vorige week toe dat ik graag kijk naar hoe andere mensen wonen en leven. Wat ze doen en laten, en hoe ze ook gewoon mensen zijn, zoals jij en ik. Heb jij gekeken hoe ik mijn week heb doorgebracht?

Geeft helemaal niets hoor. Ik snap het!

Vandaag zie je mijn afgelopen week. Week 6 van 2017, die in het teken stond van treinbanen, knutselen en winterwonderland. Kijk je mee?

—–MAANDAG—–

Goedemorgen! Het is weer maandag. Ik had zondagavond tot laat doorgewerkt aan de Plog van vorige week en lag laat in bed. Lees: ik lag om 02:00u in bed *slaat handen voor mond* -als mijn moeder dat leest…

Die koffie was dus hard nodig.

Luuk was vrij van school en ik had de ochtend in een krijspaleis gepland. De bedoeling: Luuk en Sofie uitleven en mama uitrusten.

In het krijspaleis trof ik twee andere moeders. Eén met een kleuter, die ook vrij was, en een dreumes en één met een oude peuter. Zij hadden dezelfde bedoeling als ik. Maar goed, eerst nog maar een koffie. Dit was de tweede van drie deze dag. Helaas waren ze alle drie lauw toen ik ze opdronk. In het krijspaleis was de reden van mijn lauwe koffie dat Sofie toch wel heul graag achter de grote kinderen aan wilde gaan. Ze vond het moeilijk om te wachten tot mama klaar was met de koffie en een rondje bijkletsen met de andere moeders. Tja, zal ze daar twee jaar voor zijn?! Goed, op naar het gedeelte voor de grote kinderen.

Het was overigens erg rustig deze ochtend. Heerlijk!

Lang leve de peuterochtenden tot 5 jaar op een vrije dag van school!

Ik kon Sofie dan ook zelf een beetje laten spelen in het gedeelte voor de grote kinderen. Een peuter kan dan nog wel overal zitten als je haar zoekt om samen van de glijbaan of de rollerbaan af te gaan. Nadat ik haar helemaal achterin had gevonden, ze had een hut gemaakt met grote speelkussens, zijn we samen losgegaan. Fantastisch vond ze het! Al snel hadden de andere kinderen ons ook gevonden en hadden we de grootste lol.

Na al dat spelen was het even tijd voor pauze. Luuk en Sofie mochten deze maand met hun ledenpasje een gratis flesje limonade ‘kopen’. Dat deden ze helemaal zelf. Trots! Zij limonade en ik koffie 3 van 3. En weg waren ze weer. Mijn koffie weer lauw en van bijkletsen met de andere moeders is niet veel gekomen. Dit is vast herkenbaar voor moeders met jonge kinderen:

Je koffie is altijd lauw of zelfs koud en van bijkletsen komt het nauwelijks als je samen met je kinderen afspreekt.

Eenmaal thuis ging een tosti er goed in! Wij zijn gek op tosti’s! Minstens één keer per week eten we een tosti. Luuk en Sofie gaan voor de basisvariant met kaas met een ‘krokantje’. Ik wil nog weleens variëren. Binnenkort zal ik een paar recepten voor tosti’s posten.

Terwijl ik Sofie naar bed bracht, ging Luuk naar de wc. We stimuleren zijn zelfstandigheid en dat gaat hartstikke goed. Luuk toen weer ik beneden kwam: “mama, toen ik klaar was heb ik zelf de wc schoongemaakt. Goed hè?!” Ik: “ja Luuk, heel goed dat je zelf de wc hebt schoongemaakt. Een tip voor de volgende keer: trek eerst de wc door en ga daarna pas met de wc-borstel door de pot!” Gelukkig zie je de viezigheid niet zo goed. Dus…

Ik ging nog snel een was ophangen om vervolgens met Luuk samen met de treinbaan te spelen en toen ik beneden kwam, trof ik hem slapend aan. Denk dat hij zich eerder deze ochtend daadwerkelijk goed had uitgeleefd en dat hij er erg moe van was geworden.

Ondanks dat de verleiding groot was om met twee slapende kinderen ook een powernap te doen, ging ik aan de slag met het voorbereiden van het avondeten en de rest van de was.

Die was, waar nooit een einde aan lijkt te komen…

Ook ging ik aan de slag met de kinderkleding die te klein was geworden. Is altijd wel een momentje hoor… -Ja, ik heb veel momentjes- Luuk en Sofie worden zo snel groot en de kleding stond ze zo leuk.

Als Luuk weer wakker is, drinken we wat en bouwt hij zelf zijn treinbaan. De sporen worden steeds langer en doordacht. Knap!

Als Sofie dan ook uit bed is, is het tijd voor fruitsalade. Lekker!

Daarna gaan we nog even een frisse neus halen en fietsen we via een omweg naar een naastgelegen dorp om daar 2 postpakketjes weg te brengen.

—–DINSDAG—–

’s Morgens breng ik Luuk naar school en Sofie naar de peuterspeelzaal en is het me weer gelukt om voor 09:00u achter mijn laptop te zitten. Om 11:15u zit ik alweer op de fiets om Sofie op te halen en pikken we op de terugweg ook Luuk op. We eten thuis een boterham, Sofie gaat naar bed en Luuk gaat weer naar school. Om 13:15u zit ik weer achter de laptop. Als ik om 15:00u bij Sofie ga kijken, ligt ze nog in diepe slaap. Om in het thema te blijven: het kan bij haar vriezen en dooien.

De ene keer slaapt ze ruim drie uur achtereen en de andere keer wil ze helemaal niet slapen. Geen touw aan vast te knopen!

Het is koud buiten, dus zodra we weer thuis zijn, zet ik de gashaard lekker aan. We drinken limonade, eten wat lekkers en Luuk bouwt weer een nieuw treinspoor. Terwijl ik de bietjes aan het raspen ben, roept Luuk me en heeft hij iets nieuws bedacht. Een dubbelhoge brug. Hij trots! Ik trots! Gelukkig speelt Sofie bij mij in de keuken, want Luuk aan het einde van de dag, de treinbaan en Sofie aan het einde van de dag is geen gezellige combinatie.

—–WOENSDAG—–

De treinbaan van gisteren werd samen met papa voor het avondeten naar een veiligere plek geschoven. Luuk legt het spoor, zoals in hem opkomt en dit gaat vaak achter stoelen langs of onder tafels langs. Super, die fantasie, alleen niet altijd even handig. -Iets met je nek breken over stukken treinspoor en zo- Hier hebben Luuk en Sofie na het ontbijt nog even tijd om met de treinbaan te spelen, voordat we de deur uit gaan.

Als Luuk naar school is, mag Sofie in zijn fietsstoel zitten. Ze is die van haarzelf voorop mijn fiets aan het ontgroeien en past prima in achterzitje. We zijn aan het nadenken over een oplossing en het lijkt er op neer te komen dat Sofie naar het achterzitje gaat en dat Luuk op zijn eigen fiets naar school gaat fietsen. We kopen waarschijnlijk een junior achterzitje voor op Jeroens fiets voor als we langere stukken gaan fietsen. Nou moet ík nog wel moed verzamelen om Luuk op zijn eigen fiets daadwerkelijk de grote weg op te laten gaan. Das weer zo’n momentje… Heb jij daar ervaring mee? Hier zie je trouwens op het kussentje de eerste voortekenen van de sneeuw, hele kleine vlokjes natte sneeuw.

Van 8:45-9:30u mag Sofie mag zich weer even uitleven tijdens peutergym. Sofie ging ‘klimmen en kwautelen (lees: klauteren)’, zoals ze ’s avonds tegen papa vertelde. Het was druk met peuters. En druk met kletsende moeders.

Als Sofie en ik weer thuis zijn, drinken we wat en eten we fruit. Fruit is al sinds Luuk en Sofie vast voedsel leerden eten, ons 10-uurtje. Ik heb dat erin gehouden. Het is voor Luuk gewoon dat hij voor het tussendoortje op school fruit meeneemt en voor Sofie is het gewoon dat als ik ’s morgens vraag wat ze bij haar drinken wil, ze standaard wat van de fruitschaal komt kiezen. Madame heeft sinds van de week hoe ze zelf op het aanrecht kan klimmen. Levensgevaarlijk, deze klimgeit! “Kijk mama!”, zei ze van de week trots. “Ik ga zelf een peer pakken. Ik ben al een grote meid!” Ach, wat kan je dan zeggen… Ze is er bijdehand genoeg voor. Ik ben voor het bevorderen van de zelfstandigheid en schaar deze actie dan ook maar in deze categorie. Ik strooi er nog wel een flinke dosis veiligheidsvoorschriften overheen. Nou goed, ik wijk een beetje af van de foto. Genoeg stof voor een volgende keer in elk geval. Hier op de foto, is Sofie verstopt. Is een nieuw spelletje van haar. Ze-is-zich-constant-aan-het-verstoppen… Rara, waar ze deze keer verstopt zat.

Ik had de trapkast namelijk open staan, om spullen te pakken om de vissenkom te verschonen. Het was immers tijd om onze vier oranje watervrienden van vers water te voorzien.

Nog even snel, voordat we Luuk weer uit moesten halen, echt zo’n klusje waardoor ik me een übermoeder voelde. De kapotte knieën van de spijkerbroeken van Luuk herstellen. Het is momenteel schering en inslag met de knieën. Alle ‘nette’ broeken worden na het betere knip- en plakwerk doorgeschoven naar de stapel schoolbroeken. Is dit een jongensding? Schieten jouw kinderen ook zo door de knieën?

Als Luuk uit school komt, zie ik dat hij moe is. Na het middageten wilde hij persé niet een uurtje naar bed. Hij wilde niet een uurtje op de bank slapen of een dvdtje kijken. Ik ging Sofie op bed leggen en hij zou op me wachten. Ik was niet lang boven en toen ik beneden kwam trof ik hem zo aan.

Slapend, op zijn rug. Enkels gekruist en handen gevouwen onder zijn hoofd. Voor het dressoir in de loop naar de keuken. Geen idee hoe hij nou hier op deze manier in slaap kon vallen.

Ik heb hem laten liggen, want meneertje eigenwijs zou het nodig hebben gehad. Na bijna een uur klonk een geschrokken gepruttel en heb ik hem naar de bank getild. Daar was hij mopperend aan het pruttelen en heb ik hem tegen een kussen gelegd, omdat hij niets van me wilde weten.

Om hem vervolgens binnen vijf minuten met zijn fleece-deken toe te dekken. Het hakt er flink in, kleuter zijn.

Toen Luuk en Sofie weer wakker waren hadden we geen zin om naar buiten te gaan en gingen we knutselen voor Valentijnsdag.

—–DONDERDAG—–

Donderdagochtend bracht ik Luuk naar school en Sofie naar de peuterspeelzaal. Op de terugweg mocht ik ‘bij iemand binnenkijken’ en kletste ik buiten even snel bij met de buurvrouw. Ik had om 10:00u een afspraak, anders had ik had ik voor beiden wat meer tijd genomen. Om 10:00u volgde ik de gratis Webinar van Rosanne Raubun van Design Your Dream samen met Eefje van Ideefje – Ondernemen met Hart & Lef over: Laat jezelf zien en je website stralen! Trek je stoute schoenen aan en wordt ECHT zichtbaar online! Deze Webinar was leuk en interessant. Helaas kon ik deze niet helemaal afkijken, want voor 11:30u moest ik Sofie al weer ophalen en aansluitend Luuk.

’s Middags wilde Luuk graag knutselen. Buiten was het koud, heel koud, dus was dat een goed plan. Sofie schoof ook aan tafel om te knutselen. Ze hadden zo hun eigen ideeën met knutselen. Luuk ging helemaal los en maakte kunst en Sofie oefende met knippen. Om dat een beetje te begeleiden schilde ik de aardappelen aan de grote tafel. Wel gezellig zo!

Luuk wilde graag schrijven. Prima! Hij had deze fijnschrijvers voor zijn verjaardag gekregen. Ineens zei hij dat hij zijn naam even ging schrijven. Zie je het staan?! Dat had hij op school geleerd. Ik was zo trots op hem, dat het me ontroerde. Ik snap wel dat Luuk zo moe is, hij heeft al zo veel geleerd in zo’n korte tijd. Maar goed, hij ging ook nog even een boodschappenlijstje maken.

’s Avonds aten we spinazie met een balletje gehakt en een gekookt eitje erbij. Luuk en Sofie vinden het altijd leuk als ik gezichtjes van het eten maak. Zie hier het resultaat.

Vlak voordat je ’s avonds naar bed gaat kom je er achter dat je nog de meest geweldige juwelen aan je oorringen hebt hangen. Huh! Whut! Waarbij je je heel snel afvraagt sinds wanneer je deze al draagt en waar je na die tijd allemaal bent geweest. Gelukkig was ik de deur niet meer uit geweest. Hooguit om iets in de container in de voortuin te gooien en dat kan best wel op sjiek gebeuren. Samen met Sofie gingen we ons verkleden als prinsessen en mocht (lees: moest) ik deze juwelen dragen. Het is altijd zo grappig als Sofie zich gaat verkleden; ze trekt alle rokken over elkaar heen en zet ‘iets’ op haar hoofd. Dan is zij een prinses. Zo lief!

—–VRIJDAG—–

Als Luuk vrijdagochtend naar school is, gaan Sofie en ik weekboodschappen doen. Nieuwsgierig als ik ben koop ik deze Tony’s Chocolonely Melk Kaneelbiscuit. Zeker na de reacties op mijn vorige avontuur met Tony. Ik bewaar hem voor ’s middags, als ik een uurtje me-time heb gereserveerd. Hou me tegen!

Eerst drinken Sofie en ik nog wat en eten we fruit, terwijl we naar de Bibaboerderij kijken. Daarna snel Luuk uit school halen.

Als we ’s avonds naar bed gaan, blijkt het buiten licht gesneeuwd te hebben. Daar hebben we niets van gemerkt. Verrassing! We zijn benieuwd of het tot de volgende ochtend is blijven liggen.

—–ZATERDAG—–

Er blijkt nog een klein laagje sneeuw te liggen. Luuk helpt me de auto schoon te maken, want wij gaan met z’n tweeën richting Leiden.

In Leiden gaan Luuk en ik op visite bij een vriendin en haar jongste dochter die in november vier jaar werd. We vierden een after-your-birthday-party en hier werd Luuk verwend met een set ‘snelle helpers’ en een Lego Junior set. Luuk gaf zijn vriendinnetje Play-Doh Rainbow Dash. Luuk in al zijn onschuld: “die stond al heel lang bij mama in de kast’. Ja jongen, het regelmatig af kunnen spreken valt niet mee. Helaas!

Als klapper op de vuurpijl was er een heerlijke chocoladetaart en mochten de kleuters samen vier (lees: vijf) kaarsjes uitblazen. Nomnomnom!

De grote broer van het kleutervriendinnetje is een Cars-fan op zijn retour. Luuk heeft een tijd met zijn grote verzameling Disney Cars auto’s mogen spelen. “Mama, die is gaaf hè?!”

Na het binnenspelen gingen we naar stadspark de Leidse Hout voor een winterwandeling om herinneringen te maken. Hier in Leiden was het buiten echt een winterwittewereld geworden. Fantastisch! We hebben gewandeld door de sneeuw, sneeuw geproefd, sneeuwballen gegooid, ze hebben sneeuwengeltjes gemaakt en het laten sneeuwen door aan takken te schudden. We hebben herinneringen gemaakt!

Bij Theehuis De Leidsehout hebben we heerlijk geluncht, om daarna weer snel de sneeuw in te gaan.

Besties richting de grote 4.0!

Zelfs de ooievaar, geen idee waar de andere van het koppel was, en de herten waren thuis.

Eenmaal weer thuis hadden we een hoop te vertellen. Hier was er helemaal geen sneeuw meer te zien. Gelukkig hebben we de foto’s en de filmpjes nog.

Sofie zat lekker warm met de gashaard aan naar een dvd te kijken die ze nooit eerder had gezien. Ze lijkt wat minder honkvast te worden. De Kleine Zeemeermin, die toch wel erg spannend voor hen bleek. Zowel Luuk als Sofie bleven dicht bij me in de buurt. Ik kon hen gelukkig voorbereiden op dat wat ging komen en vertellen dat het steeds weer goed ging komen. Ze hebben de film afgekeken en gezien dat het helemaal goed is gekomen, maar deze dvd zal waarschijnlijk niet snel nog een keer gekozen worden.

’s Avonds had ik voor mezelf een plekje op de bank reserverveerd. Moltijd! Volg jij ook Wie is… De mol? Ik al jaren. Zo leuk!

—–ZONDAG—–

Toen Luuk zondagochtend doorhad dat het had gesneeuwd, wilde hij snel naar buiten. Het viel een beetje tegen in vergelijking tot de sneeuw die hij zaterdag had gezien. Het mocht de pret niet drukken en snel werd er met papa en Sofie een sneeuwpop gemaakt. We hadden ze op een gegeven moment in allerlei varianten in de voortuin staan.

Luuk en Sofie gingen met Jeroen de deur uit en ik kon aan de slag voor sleutelindetuin.nl.

Aan het einde van de middag was alle sneeuw helaas gesmolten en verdwenen. De zon deed hard zijn best om alles op te warmen.

Zo! Dat was hem weer! De tweede Plog: Foto’s in de Tuin; week 6 van 2017. Want hé, het kijken in iemands leven is een beetje geven en nemen.
Ik hoop dat je het leuk vond om het te lezen en om een kijkje te nemen in mijn leven.

Laat het me weten bij de reacties!

Ik zou het leuk vinden als je deze post zou willen delen. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.

Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge