DIY, Make-up, Moederschap

Lezen en leren met een flinke snuf geduld

Lezen, lezen, lezen… Nog meer lezen, lezen en lezen. Lezen, met een koptelefoon op vol loungemuziek om me te kunnen concentreren. Lezen, tot mijn ogen branderig gaan voelen en ze roepen om een druppeltje om te kalmeren en te verfrissen. Lezen, tot ik niet meer weet hoe ik erbij moet gaan zitten. Lezen, tot ik niet meer doorheb dat het nachtelijke uur al lang geleden heeft geslagen en het weer niet is gelukt om op tijd naar bed te gaan. In mijn schamele tijd als startende blogger ben ik bijna alleen maar aan het lezen. Lezen om te kunnen leren. Leren hoe ik beter kan bloggen.

Daar waar ik er een paar blogs geleden nog een kreet om hulp uitgooide Help! Ik ben een digibeet!, lijkt het er op dat ik hier en daar wat aan het leren ben. En dat valt op mijn leeftijd, ik ga immers richting de grote 4.0, nog niet mee.

Ik bevind mij in de wondere wereld van WordPress. Een totaal nieuw fenomeen voor mij. Een spannend fenomeen, want ik heb totaal geen kaas gegeten van dit soort softwareprogramma’s. Sterker nog, dit hele computergebeuren is zeg maar niet echt mijn ding. Ik ben bang dat ik dingen delete, overhoop gooi, laat crashen, errors toebreng, geef het een naam. Echter, het schrijven is dus wel mijn ding. Dat is dus wel een ‘ding’ waar ik wat mee moet.

Het wereld wijde web is momenteel mijn beste vriend. Ik raak verstrikt in de wirwar van sites die informatie geven over WordPress. Ik blijf doorklikken op blogsites die tips geven over WordPress en over het bloggen ansich. Regelmatig heb ik zoveel tabbladen openstaan dat ik niet meer weet wat het originele tabblad was. Ik blijf maar lezen én leren!

Ik leer, laat ik ze in hun algemeenheid maar ‘dingen’ noemen, over mijn blogsite. Wat ik op Sleutel in de Tuin kan toevoegen en wat ik kan verwijderen. Hoe ik foto’s kan plaatsen en waar ik ze kan plaatsen. Hoe ik goede content kan schrijven en hoe ik social media met mijn site kan laten werken. Ik leer hoe ik van een website mijn blogsite kan maken. En dat vind ik geweldig!

Daar waar ik een paar blogs geleden nog opende met een paar negatieve krachttermen, heb ik nu (lees: af en toe en na al veel te korte nachten) een grijns op mijn gezicht als ik iets voor elkaar heb gekregen. Roep ik “Yes!”, “Jahoe!” en “Dús!” als ik iets voor elkaar heb gekregen en open ik zelf heul vaak Sleutel in de Tuin om naar het resultaat te kijken. Ik roep Jeroen er bij om het te laten zien en kan mijn geluk niet op als hij zegt of laat merken dat hij trots op me is.

Dingetje blijft wel dat ik geduld moet hebben. Een flinke snuf geduld! Én concealer om mijn wallen weg te werken! Het gaat allemaal niet zo snel als ik wil en de plaatselijke diginerd zal zich er rot om lachen als hij ziet met hoeveel moeite, omwegen en geopende tabbladen ik al dan wel of (vaker) niet iets voor elkaar krijg.

Ik zou graag in mijn schamele tijd, ik ben immers op de eerste plaats moeder van Luuk en Sofie, als startende blogger, achter mijn laptop gaan zitten en gelijk willen schrijven. Schrijven om dagelijks van gedachten met je te wisselen over van alles en niets. Voor een herkenbare lach of traan. Of niet.

Lezen, leren met een snuf geduld. Én concealer.

Heb jij verstand van softwareprogramma’s?

Maak jij gebruik van hulplijnen? Het WWW, ICT, of andere snelle helpers?

Hoe zit het met jouw geduld?

Laat het me weten bij de reacties!

Deel deze post als je hem leuk vond. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.

Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge