DIY, Kinderen, Lifestyle, Persoonlijk

Plog: Foto’s in de Tuin; het voelt als voorjaar en mijn little man gaat weer down

Gutmeurnink en welkom bij mijn nieuwe rubriek ‘Foto’s in de Tuin’!

Ja! Ik geef het toe! Ik kijk graag naar hoe andere mensen wonen en leven. Wat ze doen en laten, en hoe ze ook gewoon mensen zijn, zoals jij en ik.

Als ik aan het wandelen ben bij de mensen naar binnen gluren om te zien hoe ze bijvoorbeeld hun kerstboom -hoe fouter hoe beter- hebben opgetuigd. Of op Funda kijken hoe mensen hun woning hebben ingericht. Een paar jaar geleden stiekem genieten van Nederlandse realitysoaps zoals De Bauers en De Pfaffs. Of van de realitysoaps op TLC zoals (Jon &) Kate Plus 8 en The Little Couple. Al een tijd kijk ik mee in het leven van andere bloggers. Leuk vind ik dat! Dat wil ik ook! Ik zat er al een tijd op te broeden en vandaag leg ik eindelijk mijn eerste ei. Mijn eerste Foto’s in de Tuin van week 5 van 2017. Want hé, het kijken in iemands leven is een beetje geven en nemen.

—–MAANDAG—–


Ik deed vorige week al een poging om mijn Foto’s in de Tuin te maken. Het was toen alleen niet handig dat ik pas op dinsdagmiddag de eerste foto maakte. Duuus! Foutje! Er zullen er nog vast veel volgen. Deze nieuwe week dacht ik er op tijd aan en maakte de eerste foto lekker op tijd. Om 6:30u ging, zoals elke doordeweekse dag, mijn wekker en na 10 minuten snoezen moest ik er echt uit om te douchen. Even wakker worden, voordat we om 07:00u Luuk en Sofie uit bed halen.


Nadat we Luuk naar school hadden gebracht gingen Sofie en ik door naar het inloopspreekuur van de huisarts. Sofie heeft nog niet zo lang geleden een antibioticakuur gehad, omdat ze oorontsteking had. Ik had daarbij de plank totaal misgeslagen en wilde nu het zekere voor het onzekere nemen en weer haar oren en longen laten nakijken. Ze bleef namelijk maar hoesten. Hier zaten we al ruim een halfuur te wachten en bleken zowel haar oren als haar longen schoon.

Een paar dagen geleden kon je nog zien dat ik vers voorjaar in huis moest halen. Dat heb ik gelijk gedaan. Tulpen zijn ‘mama’s lievelings’, zoals Luuk tegenwoordig zegt.

Dit verse voorjaar wil ik elke week wel in huis halen. Me likey!

—–DINSDAG—–

Dinsdagochtend was Sofie naar de peuterspeelzaal geweest en moesten we nog een paar minuten wachten tot we Luuk konden halen. Wat een betere manier om dit te doen is door te spelen in de speeltuin. Schommelen, glijden en klimmen zijn bij Sofie favoriet. Doet me verlangen naar de lente, dan zijn we hier vaker te vinden. Het was deze ochtend heerlijk weer. Het voorjaar komt eraan!

Eenmaal thuis gingen we gelijk lunchen. Ik had mijn boterhammen sneller op dan Luuk en Sofie. Om gezellig aan tafel door te kunnen kletsen, want dat doen ze graag -en dat is niet heul handig als je maar een uur de tijd hebt-, door te kunnen eten en door te kunnen gaan met de dagelijkse dingen die gedaan moeten worden, besloot ik aan tafel alvast aardappelen te gaan schillen. Toen kwam ik deze leuke variant tegen. Met een beetje stift erop, leek hij echt op een poppetje.

Toen Luuk weer naar school was en Sofie een uurtje lag te slapen, maakte ik foto’s voor een artikel met 5 lifehacks voor een drukke moeder met jonge kinderen en at de banaan gelijk maar op. Vitamientjes!

Toen we Luuk op gingen halen liet hij trots zijn werkje zien. Je hebt dit werkje misschien al eerder langs zien komen. Ik vind het zo knap van hem! Ik kan er ontroerd van raken als ik zie -en besef- hoe groot mijn kleine boef aan het worden is en hoe klaar hij er voor was om naar de basisschool te gaan.

Uit school bleven Luuk en Sofie nog even in de tuin spelen. Het was, net als deze ochtend, heerlijk weer om buiten te spelen. Nadat ze de glijbaan hadden drooggemaakt, hebben ze zich uitgeleefd. Leuk!

Sofie kan een echt meisjes-meisje zijn en tutten met haar haren en nagels. Al dagen vroeg ze me om deze ‘rosse’ nagellak. Ze kan -gelukkig- steeds langer stil zitten om haar nagels 3 (!) minuten te laten drogen. Langer is ze niet te houden. Ze vond het fantastisch dat ze weer nagellak op had en liet het dan ook trots aan Luuk en papa zien. En de dagen daarna aan iedereen die het wilde zien, whahaha…

—–WOENSDAG—–

Luuk kreeg deze leuke lunchbox en schoolbeker met naam cadeau voor zijn verjaardag. Deze ochtend had hij bedacht dat hij een banaan in de lunchbox wilde proppen om mee naar school te nemen om daar als tussendoortje te kunnen eten. Ik kan je vertellen: de banaan had het zwaar.

Nadat Luuk zijn schooltas had ingepakt, tanden had gepoetst, naar de wc was geweest en schoenen en jas had aangedaan -het is een hele lijst binnen een korte tijd voor zo’n jonge kleuter (en zijn moeder)- had hij nog tijd over, ja echt tijd over, om met de Hubelino te spelen.

Om 8:45u gingen Sofie en ik naar peutergym.

Nooit gedacht dat je mij bij de eerste shift van de peutergym zou vinden.

8:45u! Vroeg hoor! Maar ja, nu dat Luuk toch om 08:30u op school moet zijn, gaan we in één moeite door. Al die peuters lijken er overigens geen moeite mee te hebben dat het nog zo vroeg is…

Daarna gingen Sofie en ik door naar de markt en waren dit de boodschappen waar we mee thuis kwamen. Verse kibbeling -een beetje voor ’s middags bij de lunch en het meeste om ’s avonds opgewarmd in de oven bij de wortelen te eten-, eierkoeken, avocado’s, een blok oude kaas en nieuwe hyacinten. Op de markt is je gulden een daalder waard. Ik hou ervan!

Om vervolgens ook nog een uurtje naar een peuterverjaardag te gaan. In dit cadeautje zaten een zakje met Maxi strijkkralen en twee grondplaten, die ik met pijn en moeite bij elkaar heb gezocht. Ik heb nooit geweten dat er zo’n run was op die 3+ strijkkralen.

Na de verjaardag haalden we Luuk gelijk op van school en gingen we thuis lunchen. Na de lunch ging Sofie een uurtje slapen en bouwde Luuk een treinbaan. Hij vroeg me de treinbaan op de foto te zetten en naar papa te sturen met de vraag of papa uit werk samen met hem met de treinbaan wilde spelen. Zo lief!

Aan het einde van de dag hielpen Luuk en Sofie me met de was. Hier zien ze steeds hun eigen badcapes langskomen. Was een goede afleiding en kon ik zonder mijn ‘helpers’ snel de was ophangen.

—–DONDERDAG—–

Zo’n ochtend dat je dochter om 7:35u haar schone trui al onder de vlekken van aardbeienjam heeft zitten. Ook uit haar haren kon ik jam pulken. Goedemorgen!!

Als Luuk op school zit en Sofie naar de peuterspeelzaal is, kruip ik snel achter mijn laptop om lekker te bloggen. Nou ja, lekker… Ik begin (vaak) vol goede moed en met wilde plannen. Mijn tijd is beperkt en deze wil ik graag optimaal benutten. Het is maar goed dat ik alleen ben, want deze digibeet moet nog een hoop leren.

Als ik Sofie bij de peuterspeelzaal heb opgehaald, gaan we Luuk ophalen. Daar moeten we nog even wachten, want hij mag mee de klassen rond. Leuk, voor hem. Heel leuk! Minder leuk voor mama, want zo is de tijd tussen halen en op school moeten zijn nog korter. Ik dacht het en een andere moeder zei het hardop.

De toon voor de traktaties in de klas was gezet… -hoewel de juf zei dat het heus niet allemaal zo hoeft te zijn. Wat een leuke traktatie! Super ook dat er voor Luuk al een gepersonaliseerde beker was.

Na de lunch hadden Luuk en Sofie nog even tijd om samen met de treinbaan te spelen. Ze hadden zowaar een beetje doorgegeten. Behaalde resultaten bieden echter en helaas geen garantie voor de toekomst.

Luuk kwam ’s middags een beetje moe uit school. Hij was bezig met zijn eerste volledige schoolweek. Logisch dat je dan na dag 4 moe bent. Samen hingen we daarom op de bank en keken we televisie. Meerdere keren stelde ik voor of hij niet even een uurtje op de bank wilde slapen, maar dat wilde hij persé niet.

Nadat ik hem even alleen had gelaten, Sofie wilde immers ook aandacht, net als het avondeten, was hij toch in slaap gevallen. Lekker eigenwijs! Ben niet moe!

Niet wetende dat hij een koortsaanval aan het opbouwen was. Toen hij om 18:30u op bed lag, zonder tussendoortje en zonder avondeten, bleek hij een temperatuur van 40,4°C te hebben opgebouwd. Arme jongen! Hij wilde alleen maar slapen.

—–VRIJDAG—–

Na een onrustige nacht was het de volgende ochtend nog altijd Little Man Down met 40,2°C. Luuk wilde alleen maar in bed blijven slapen. Met zijn ogen open, want dan kon hij zien waar hij was, aldus Luuk.

En dus kwam het dat we onverwacht geen haast hadden om Luuk naar school te brengen en kon ik los op Sofies mooie lange haren. Valt nog niet mee om er wat leuks van te maken. Sofie heeft fijn en glad haar, kan nog maar moeilijk stilzitten en ik ben er voor wat betreft de speciale vlechttechnieken een beetje uit. Gelukkig biedt een mandarijn genoeg afleiding en vind ze het leuk om met de spulletjes uit haar koffertje te spelen. Vandaag was het aardig gelukt. Jammer dat ze het er voor haar middagslaap uittrok. Het lag niet lekker.

Toen Sofie en ik een spelletje aan het doen waren, schoof Luuk er ook even bij. Na het spelletje heeft Luuk een tijd bij me op schoot gezeten en daarna wilde hij weer snel naar boven. Het arme kind! Hij was echt niet fit!

Terwijl Luuk boven hard aan het werk was om weer beter te worden, was Sofie beneden hard aan het werk om er een bende van te maken. Goh! Wat kan zij er in korte tijd een bende van maken. Wat dan weer wel leuk was, is dat mijn 3 kleinkinderen (lees: Sofies babypoppen) op visite kwamen en dat we thee en taart van Sofie kregen. Dat dokter Sofie langskwam om me beter te maken en net als de dokter maandag bij haar deed, nu in mijn oren ging kijken en naar mijn longen ging luisteren.

—–ZATERDAG—–

Deze ochtend kwam ik erachter dat ik de kinderwagen al een tijd niet had gebruikt. Sofie en ik gingen even naar het dorp om boodschappen te halen en ik vond het goed weer om te wandelen. Omdat het achter de kinderwagen comfortabeler loopt dan achter de buggy, besloot ik Sofie in deze pakezel te proppen. Ja, echt proppen! Wat een toestand zeg! Ik heb haar vier keer opnieuw in de wagen laten klimmen, omdat alles scheef, te strak of opgepropt zat.

Ineens kwam het besef: Sofie is uit de wandelwagen gegroeid!

Mijn kleine Poppie is weer een beetje groter geworden. Oké, ik heb met Jeroen afgesproken dat we de (dubbele) wandelwagen tot na onze zomervakantie houden en dat we hem dan verkopen. Kan ik langzaam aan het idee wennen dat ik straks geen kinderwagen meer in huis heb en dat mijn kleintjes dus echt niet meer zo klein zijn. Én, dat dan mijn pakezel de deur uit zal gaan. Man, wat zijn die wagens toch handig om helemaal vol te laden. Sofie heeft hier overigens een cadeautje voor Luuk vast. Omdat het hem was gelukt om al een tijd dag- en nacht zindelijk te zijn, mocht hij een superbeloning uitzoeken. Luuk is autofreak en spaart ‘snelle helpers’ en ‘sterke werkers’. De tractor met melktankwagen wilde hij nog heel graag hebben. Luuk ging zich overigens steeds beter voelen.

—–ZONDAG—–

Als we op zondagochtend geen plannen hebben, doen we het altijd rustig aan. Zo ook deze ochtend. Luuk lijkt weer opgeknapt en aan het einde van de ochtend gaan we naar buiten om een frisse neus te halen en fietsen Luuk en Sofie een rondje van ruim een uur. Ik ben zo trots dat ze dit op hun grote fietsen voor elkaar krijgen en ook volhouden! ’s Middags doe ik een poging om van Luuks snelgroeiende haar wat leuks te maken en bezorg ik hem met de tondeuse kriebelhaartjes in zijn nek.

Zo! Dat was hem! Mijn eerste Foto’s in de Tuin van week 5 van 2017. Want hé, het kijken in iemands leven is een beetje geven en nemen.

Ik hoop dat je het leuk vond om het te lezen en om een kijkje te nemen in mijn leven. Laat het me weten bij de reacties!

Deel deze post als je hem leuk vond. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.

Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge