Een brief aan alle hondenbezitters
Kinderen, Persoonlijk

Een brief aan alle hondenbezitters

Er moet me iets van het hart en om dat het beste weer te geven geef ik de spreekwoordelijke pen aan mijn kleuter en peuter. Zij schrijven een brief aan alle hondenbezitters, want het gaat nog wel eens mis…

Een brief aan alle hondenbezitters

Beste meneer en mevrouw met een hond in het bos,

Al een paar keer is het gebeurd dat we in het bos hier in de buurt aan het wandelen en struinen zijn. Noem het dat we door mama uitgelaten worden. Er worden dan ook meestal andere kinderen uitgelaten door hun mama’s en papa’s. Er worden ook honden uitgelaten door hun baasjes en daar gaat het soms wel eens mis. Daarom schrijven we een brief aan alle hondenbezitters. Om met hen te delen wat er in onze ogen wel eens misgaat.
Een brief aan alle hondenbezitters

Uitgelaten worden en uitgelaten zijn

Wij vinden het heel leuk om naar het bos te gaan. Om te rennen en te klimmen. Grote en kleine beestjes te zoeken en om met takken te slepen. Om vies te worden. Dat vies worden valt voor mama niet altijd mee, maar ze geniet ervan als wij het naar ons zin hebben. Bovendien zegt ze ook wel eens dat ze haar pups -wij zijn fan van Paw Patrol- moet uitlaten en dat ze even mogen rennen in het bos. Dat we vitaminen B van buiten moeten vangen.

Lees ook: een brief aan mijn 5-jarige kleuter

Regels in het bos

Nu we al vijf jaar en drie jaar zijn mogen we van mama vaker op onderzoek, maar er zijn wel regels in het bos. We mogen van mama regelmatig vooruitrennen, maar ze moet ons nog wel kunnen zien. Als we in de buurt van water komen, mogen we niet alleen. Dat mag pas als we een zwemdiploma hebben. Als we de bosjes in willen, moeten we dat altijd aan mama vragen, want dan weet ze waar we zijn. En als mama roept dat we moeten komen, dan moeten we dat ook gelijk doen. Als er een hond naar ons toe komt, moeten we ons wegdraaien en rustig blijven staan.

Omgaan met honden

Wij hebben zelf geen honden, maar vinden ze wel lief. Vooral vreemde honden vinden we wel spannend. Mama heeft ons een paar regels geleerd over hoe we met honden om moeten gaan. Dit zijn er een paar:

  1. Altijd eerst aan het baasje vragen of je de hond mag aaien
  2. Ren niet naar een hond toe en ook zeker niet van een hond weg
  3. Nooit een hond in ogen kijken, maar bijvoorbeeld naar zijn staart kijken
  4. Niet op of onder een hond gaan liggen
  5. Geen stoei- of trekspelletjes met een hond doen

Kijk ook: Foto’s in de Tuin week 6; autopech en een weekendje weg

From where we stand

Oké, dit is een moeilijke zin en daar heeft mama bij geholpen, maar het geeft wel weer waar waarom wij deze brief schrijven. From where we stand, om hondenbezitters te laten weten hoe het is voor kinderen om met een vreemde hond in het bos om te gaan. Dit doen we door te vertellen wat we met vreemde honden in het bos hebben meegemaakt.

1. Loslopende hond

We lopen een stuk voor mama uit op het pad. We zien een meneer en een mevrouw vanaf de andere kant onze kant op komen lopen. De mevrouw loopt achter een kinderwagen. Voor de meneer rent een zwarte hond uit. We houden onze pas al een beetje in en wachten op mama tot ze wat dichterbij is gelopen, omdat we het een beetje spannend vinden. We roepen mama’s naam, omdat de hond naar ons toe komt rennen. Mama roept hardop, zodat de meneer en mevrouw het kunnen horen, dat wij honden een beetje spannend vinden. Dat we rustig moeten blijven staan en dat die mensen hun hond bij hun roepen. Maar dat doen ze dus niet!!

Opvoeden en corrigeren

De hond rent rondjes om mij, Luuk, heen en ik roep met opgetrokken handen om mijn gezicht te beschermen jammerend dat de hond weg moet gaan. De hond springt tegen Sofie aan en Sofie valt er bijna van om. Sofie moet ervan huilen en steekt haar armen naar mama uit. Mama is ondertussen naar ons toegerend en jaagt de hond voor ons weg. De baasjes van de hond roepen van een afstand lachend hun hond, maar deze luistert helemaal niet naar hun. Die mensen hebben geen haast. Pas als ze naast ons staan loopt de hond naar hen toe als ze hem roepen.

Mama vraagt waarom ze hun hond niet bij zich houden en tegen vreemde -bange- kinderen aan laten springen. Het enige wat de andere mensen zeggen, terwijl ze weer doorlopen, is dat het maar een puppie is. Mama is boos geworden en roept hen na dat ze juist nu hun hond moeten opvoeden en corrigeren, net zoals je dat bij (jonge) kinderen doet. Gelukkig kan mama ons afleiden en wandelen we weer gezellig door, maar als we verderop weer een hond zien, geven we mama snel een hand.

2. Geen baas in de buurt

Het is buiten heel koud en het water van de slootjes in het bos is bevroren. Vanaf een veilige plek kijken we naar wat we onder het ijs zien en proberen hier en daar ijs open te hakken voor de eenden. Dat valt soms niet mee, want het ijs is best dik. We verzamelen allemaal takken en met de beste takken zijn we aan het hakken en aan het slepen, want dat doen we graag met takken. Ik, Sofie, loop nog een beetje bij mama en Luuk loopt een stukje vooruit naar het hoofdpad. Ineens komt er een hond de hoek om rennen en deze springt keihard tegen Luuk op.

Luuk blijft staan, want dat is een regel en hij kijkt de hond niet aan. De hond is dan groter dan Luuk. Luuk schrikt er zo van dat hun moet huilen en roept hard om mama. Ik zie mama al rennend naar Luuk kijken en er is in de buurt geen baasje te zien.

Stoppen en afleiden

De hond probeert ondertussen de takken uit Luuk zijn handen te trekken en springt meerdere keren tegen Luuk aan. Luuk laat de takken los, want een trekspelletje mag niet. Mama is er snel en zij probeert te hond met roepen te stoppen en af te leiden. Ze probeert tussen Luuk en de hond in te staan, hem bij zijn halsband te grijpen en hem met haar voet weg te schoppen duwen. Mama roept vragend van wie en waar de hond van deze baas is. Er komt een jongetje aangerend en deze begint aan de waterkant met een stok in het ijs te prikken.

Geen reactie

Kort daarna lopen er twee mevrouwen langs, waarvan er één een buggy met een kindje erin duwt. Mama roept vragend of de hond van hun is, maar ze krijgt geen reactie. Een van de mevrouwen lijkt iets naar het jongetje te roepen, terwijl ze doorlopen. Als de mevrouwen al niet meer te zien zijn, roept die ene nog een keer iets naar het jongetje. Het jongetje rent weg en de hond rent er achteraan. Wij blijven verbaasd achter en terwijl mama druk is met het troosten van Luuk en het schoonpoetsen van hun jas en broek, is de lol van het bos er wel een beetje vanaf.

Hondenpoep

Een brief aan alle hondenbezitters
Hondenpoep is ook een dingetje… Blijkbaar spelen we graag op dezelfde plekken in het bos. Van mama moeten we altijd onze laarzen en oude kleren aan als we naar het bos gaan. Dan maakt het niet uit of we door de bagger lopen te struinen. Of dat we in bomen of op omgevallen bomen proberen te klimmen. Want bij de auto stampen we dan onze laarzen goed uit. Vaak heeft mama voor de zekerheid een plastic tas en schone schoenen mee, want wij krijgen het altijd goed voor om elkaar om onze laarzen vies te maken. Hoe vies is het dan als de auto naar hondenpoep begint te stinken?!

Ken je het liedje van olifantje op de stoep? –Olifantje op de stoep, stap niet in de hondenpoep. Anders krijg je vieze schoenen en dan moet je heel hard boenen…- Ik weet niet hoe het bij jullie gaat, maar bij ons is het altijd mama die onze schoenen staat te boenen. En poep uit het profiel van laarzen proberen te krijgen vindt ze ronduit smerig.

Onze oplossing

Mama leert ons altijd zelf een oplossing te bedenken voor een probleem dat we hebben. Daar leren we wat van voor later, zegt mama. We proberen ons steeds aan de regels te houden over hoe we met honden om moeten gaan. We vinden dat we samen met honden in het bos moeten kunnen zijn. Onze oplossing is dat de honden rennen en spelen speciaal op de plek die daarvoor de honden is gemaakt. Wij moeten op die plek bij mama blijven en mogen daar niet rennen enzo, want dat mogen de honden daar al. Het zou dan fijn als de honden op de wandelpaden bij hun baasjes in de buurt blijven. Ook zou het fijn zijn als baasjes, net zoals ze op de stoep horen te doen, de poep van hun hond dat niet op een uitlaatstrook is ‘gelegd’, scoopen.

Wat mama wil meegeven en vragen

Mama snapt heel goed dat net als wij, honden ook uitgelaten moeten worden. Niets is zo vervelend en vermoeiend als een drukke hond kind, dat zijn of haar energie kwijt moet. Het bos is dan een uitkomst om te kunnen rennen en je uit te kunnen leven. Gelukkig kennen we een heleboel lieve honden en leuke baasjes. Toch wil mama de ‘vreemde’ hondenbezitters graag het volgende meegeven en ze hoopt dat ze nadenken over de vragen die ze stelt als ze een volgende keer in het bos lopen:

  • Samen leven, samen delen; dus ook het bos. Mijn kinderen moeten zich aan de regels van de boswachter houden. Houd jouw hond zich ook aan de regels?
  • Ik voed mijn kinderen op; voed jij je hond op?! Ik leer mijn kinderen hoe ze moeten omgaan met een hond. Leer jij jouw hond omgaan met (jonge) kinderen?
  • Mijn jonge kinderen mogen niet uit mijn zicht spelen, omdat ik ze dan niet in de gaten kan houden en kan helpen als ze in een situatie terecht komen die ze zelf (nog) niet kunnen oplossen. Mag jouw hond uit je zicht spelen?
  • Ik ken mijn kinderen van haver tot gort; jij kent jouw hond waarschijnlijk ook van haver tot gort, toch? Mijn kinderen kennen jouw hond niet, net zoals jouw hond mijn kinderen niet kent.

Lees ook: [Tip] Geef een boek cadeau

  • Bedenk dat de gemiddelde hond op zijn vier poten al zo hoog komt als onder het gezicht van een peuter. Als het op zijn achterpoten staat, dan komt het zo hoog als over de schouders van een kleuter. Hoe bedreigend is dit voor een jong kind?! Hoe speels je hond het ook bedoelt of hoe leuk jij denkt dat het van de hond is, voor een kind is dit dus niet zo.
  • Natuurlijk scheer ik niet alle honden en alle hondenbezitters over een kam. Hopelijk hebben we gewoon een paar keer pech gehad. Maar ondertussen beginnen mijn kinderen wel met iedere hond die ze zien aankomen banger te worden te worden voor wat komen gaat.

Ik zou mijn kinderen zo graag onbezorgd in het bos willen laten spelen. Wat jij?

Lieve groetjes van Cindyen natuurlijk ook van Luuk en Sofie

Bron afbeeldingen
Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge