Een bende van ellende; allemaal ziek!
Lifestyle, Persoonlijk

Een bende van ellende; allemaal ziek!

Het begon toen de herfstvakantie voorbij was en Luuk weer naar school ging. De eerste tekenen kwamen toen ook Sofie naar de peuterspeelzaal was geweest. Het zal eind oktober zijn geweest toen het duidelijk werd. Een bende van ellende; allemaal ziek! En hoe!

Verkouden

Gewoon waarvan je denkt, we worden verkouden. Is dat je wel eens opgevallen? Als er een schoolvakantie voorbij is en de kinderen weer een paar dagen aan de gang zijn, dan worden ze verkouden. Alsof de ziektekiemen thuis op kracht hebben kunnen komen en dan keihard toe kunnen slaan op het moment dat de kinderen weer moeten wennen aan het schoolritme.

Wintertijd

Nu dat ik er zo over nadenk, eind oktober was ook het weekend dat de wintertijd inging. Luuk en Sofie hadden er niet echt problemen mee. Ik mocht niet klagen over het ochtenduur waarop ze wakker werden. ’s Avonds hadden ze er wat meer moeite mee om wakker te blijven. Lees: ze moesten op tijd eten en na het eten zo snel mogelijk naar bed, dan bleef het nog een beetje gezellig in huis.

Lees ook: de scholen zijn begonnen; het is weer tijd voor snot

Hangerig

Een bende van ellende; allemaal ziek!
Zowel mijn kleuter als mijn peuter werden overdag steeds hangeriger. Nou hielp het druilerige weer ook niet echt mee, maar enige motivatie om maar iets te doen, te spelen of te ondernemen was ver te zoeken. Ze deden wat ze moesten doen, hoestten en niesten daar geregeld bij en verder was het vooral veel op de bank hangen wat ze deden. Net zoals Luuk hier doet. Met zijn hoofd op mijn schoot en dan moet ik over zijn ruggetje wrijven. En dan televisiekijken de rest van de dag.

Benauwd van het hoesten – pseudokroep

Sofie begon op een gegeven moment opvallend veel en vaak te hoesten. Haar verkoudheid leek echt op haar luchtwegen te slaan. Vooral ’s nachts had ze er veel last van. We hadden alle voorzorgsmaatregelen al getroffen, noem het EHBV (eerste hulp bij verkoudheid). Ze zat al aan de tijmsiroop, neusspray, VapoRub en zuigsnoepjes. Er lag aan het hoofdeind een badlaken onder haar matras en er stond een halve ui in haar kamer te stinken. Toch zorgde dit niet voor het gewenste resultaat. Sterker nog, ze kreeg het steeds benauwder van het hoesten. Ze kreeg pseudokroep aanvallen en dus zat ik die week een paar keer met haar ’s nachts te stomen in de badkamer.

Antibioticakuur 1

Tijdens een van de pseudokroep aanvallen kwam er tijdens het hoesten zoveel slijm los dat Sofie er min of meer van moest overgeven. Groene klodders slijm -excuses voor de beeldvorming- vlogen de wasbak in. Dat was voor mij een teken dat het echt niet goed zat bij haar. En dus zaten we op maandagochtend, nadat we Luuk naar school hadden gebracht bij het inloopspreekuur van de huisarts. Contratering: schone longen, maar ontstoken bronchiën. We gingen naar huis met een antibioticakuur en na een week zou het hoesten stukken minder moeten zijn.

Mommy goes down

Een bende van ellende; allemaal ziek!
Al nachten werd ik meerdere keren wakker van hoestende kinderen. Van huilende kinderen die me nodig hadden. Kinderen die slecht konden slapen door hun verkoudheid en, omdat er iets zat te broeien. Niet konden slapen, omdat ze zo benauwd waren. Dat ze van narigheid en door de onrust een ongelukje in bed hadden. Zo zielig! Ook voor mama! Want mijn reserves waren behoorlijk in de min geschoten. En daar waar ik het er met iemand nog niet zo lang geleden daarover had -dan haal ze die slaap toch overdag toch in; hoe dan?!- ging ik donderdagmiddag onderuit. Zoals ik toen op Instagram liet weten: ‘Als je me zoekt lig ik hondsmoe😩 en snotverkouden🤧 onder een dekentje op de bank Will & Grace terug te kijken📺 tot ik mijn kleuter en peuter over minder dan 2 uur moet ophalen⏳’

Buikgriep 1

Zaterdagochtend waren opa en oma zo lief om Luuk en Sofie op te komen halen, zodat wij daadwerkelijk bij konden slapen. Dat was zo fijn! 3 x hoera voor opa’s en oma’s! Zondagavond werden ze thuisgebracht en konden ze gelijk hun bed in. Helaas had Luuk sinds zondagochtend buikgriep en dat hield niet over. Hij viel thuis gelijk in zijn bed in slaap, maar is vervolgens tot diep in de nacht elk uur gekomen, omdat hij moest overgeven. Dag opgebouwd slaapkrediet! Om 02:00u heb ik hem bij me in bed genomen, zodat ik niet steeds een sprintje uit bed hoefde te trekken.

Kinkhoest

Maandagmiddag zaten we gevier bij de huisarts. De antibioticakuur die Sofie vorige week had gekregen, had nog niet genoeg gedaan, vond ik. Oké het nachtelijk benauwd zijn was wat afgenomen, maar het hoesten was er niet minder door geworden. Volgende constatering was dat ze Kinkhoest had. Jawel! Kinkhoest! Het kan en bestaat, ondanks dat ze al 3 keer de DKTP-inenting heeft gehad. Er is alleen weinig aan Kinkhoest te doen anders dan de tijd van het hoesten uit te zitten en dat kan wel 2 tot 3 maanden duren. Gelukkig had ze er zelf niet heel veel last van, behalve dan dat het hoesten heel vermoeiend is. Eenmaal thuis heb ik de site van het RIVM bezocht om te zien of er een meldingsprotocol was.

Antibioticakuur 2

Bij mij werd vocht achter mijn longen geconstateerd -had ik al verteld dat ik ’s nachts de longen uit mijn lijf hoestte en bijna stikte in alle slijm die ik dan ophoestte? Daar was antibioticakuur 2. Omdat ik meerdere klachten had, wilde de huisarts dat ik mijn bloed liet prikken. Mijn schildklier werkt immers te traag, maar nu kreeg hij een vermoeden dat hij misschien te snel zou werken. Daarnaast wilde hij nog wat waarden bepaald hebben.

Lees ook: Ik ben zo’n moeder die… -tag

Dus toog ik de volgende morgen vroeg met mijn zieke hoofd naar het bloedprikspreekuur -hoera voor oppassende oma’s- om er twee dagen later achter te komen dat mijn schildklier de juiste waarden had -ik slik medicatie- en dat er wel verhoogde viruswaarden te zien waren. Maar daar scheen ik dan al die antibioticakuur voor te krijgen. Noem het niet mijn helderste moment, maar een paar dagen later had ik pas door dat antibiotica niet werkt tegen infecties met virussen.

Buikgriep 2

Het was te verwachten en het gebeurde ook. In de nacht van woensdag op donderdag werd Sofie ineens heel onrustig. Ze draaide veel en was onverklaarbaar aan het huilen. Ze kon niet duidelijk uitleggen wat er was anders dan dat ze pijn in haar keel had. Terwijl ik net bij een spugende Luuk was geweest en met mijn suffe hoofde weer in bed was gestapt, begon Sofie met hoesten. Tenminste, ze hoestte een keer en daarna bleef ze een soort van stil. Een soort van dus en vervolgens sprintte ik weer uit mijn bed om Sofie al spugend in haar bed aan te treffen. Buikgriep 2 had zich gemeld. Het was een onrustige nacht met veel sprintjes, emmers leegkiepen en troosten, waarbij we Sofie vrij snel bij ons in bed namen. Ze was erg onrustig en dus zakte onze slaapkrediet onder het vriespunt.

Buikgriep 3

Vrijdag leek iedereen weer een beetje het mannetje en vrouwtje en zijn we ’s morgens uitgebreid in bad en onder de douche geweest. Daar knapten we allemaal flink van op. Ik was het ondertussen ook wel erg zat, het binnen zitten, het zorgen voor zieken -met alle liefde voor mijn kinderen hoor en het zelf ziek zijn. Ik wilde graag naar buiten! Heel heul graag naar buiten! Het was heerlijk weer en dus waagden we het ’s middags om naar de Action en de supermarkt te gaan. Iets met lastminute shopping, waar ik door de bovenbeschreven omstandigheden niet aan toe was gekomen. Het was erg vermoeiend, maar heerlijk. Ik had er kracht van gekregen en durfde zelfs mijn vriendinnendate door te laten gaan. Deze afspraak stond immers al weken gepland en vorig weekend had ik ook al 2 leuke afspraken af moeten zeggen.
Een bende van ellende; allemaal ziek!

Lees ook: 40 jaar; de cadeautjes en mijn verlanglijstje

Hierboven lees je nog de post die ik blij op Facebook plaatste terwijl ik zat te wachten tot mijn vriendin kwam. Whoop whoop! Het was supergezellig! We hebben heerlijk gekletst en lekker gegeten. Later dan gedacht -dacht dat om 22:00u mijn lichtje wel uit zou gaan ging ik naar huis en kroop ik snel mijn bed in. Tot Sofie 2 uur later van zich liet horen en ik voor haar op wilde staan en paniek in mijn lijf voelde schieten.

Lees ook: 10 x spelletjes uit de oude doos die nog steeds leuk zijn

Ik riep tegen Jeroen dat hij naar Sofie moest gaan en ik ben naar beneden gesprint voor een emmer en heb me op de wc opgesloten. Ik zal je de details verder besparen -sorry voor de beeldvorming, maar het was niet best. Om het uur was het niet best. De rest van de nacht was het niet best. In de ochtend was het ook nog niet best en daarna heb ik voor apengapen in bed gelegen en lag ik me bijna lachend van deze bijzonder verbazende situatie(s) af te vragen of het zo genoeg was voor de rest van de winter.

Een bende van ellende; allemaal ziek!

In de bijna 2 weken dat ik thuis als kluizenaar heb geleefd was ik af en toe in staat in contact met de buitenwereld. Het was hier echt een bende van ellende. Dat was ook wat ik dan steevast appte. En steeds als ik dacht dat het genoeg was, kwam er weer iets bij. Ik had het veel te druk met overleven. Nachtbraken en nachtwaken. Hoesten en overgeven. Met zusteren en sussen. Over ruggetjes wrijven en op ruggetjes kloppen. Met troosten en kalmeren. Schoonmaken en schoon raken. Zorgen voor mijn kinderen en een beetje voor mezelf.

De aanloop naar de intocht van Sinterklaas

De week met de aanloop naar de intocht van Sinterklaas, zeg maar vanaf dat het Sinterklaasjournaal begon is dan ook een beetje langs ons heen gegaan. We konden op een gegeven moment wel het Sinterklaasjournaal terugkijken -en Luuk vond het leuk, maar het stuk op school had hij helemaal gemist. Gelukkig kreeg ik af en toe een appje van een klassenmoeder door en kon hem zo een beetje op de hoogte houden. Ook de gezellige voorbereidingen in huis zijn aan ons voorbij gegaan, net als de leuke artikelen die ik voor Sleutel in de Tuin wilde uitwerken.

Hoe gaat het nu met ons?

Gisteren zijn we een beetje begonnen met het versieren van het huis en in de komende dagen hoop ik een flinke inhaalslag te kunnen maken. Ik vind de Sinterklaastijd namelijk altijd zo gezellig!
Vanmorgen zijn we weer aan het gewone leven begonnen en ging mijn wekker om 06:30u en na een ronde snoozen moest ik er echt aan geloven. Het viel voor Luuk nog niet mee om ’s morgens weer zo actief te zijn. De trek in eten en drinken is nog altijd niet optimaal en de angst om over te moeten geven lijkt te moeten slijten. Gelukkig merkte de juf er weinig van op school.

Kijk ook: Foto’s in de Tuin week 44; over eten, strijkkralen en een peuter die niet fit is

Het hoesten van Sofie neemt gelukkig af, maar ze is nog wel erg moe en hangerig. We zullen nu allemaal weer ons slaapkrediet op moeten bouwen en weer op krachten moeten komen. Maar ons echt fris en fruitig voelen, dat zal waarschijnlijk nog wel even duren.

Het schijnt in de lucht en in de leidingen te zitten, zowel een flinke verkoudheid als buikgriep. Ik wil iedereen die er middenin zit en iedereen die er nog aan moet geloven heel veel sterkte en beterschap wensen. Het was bij ons een bende van ellende…

Lieve groetjes van Cindy

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

2 Reacties

  • Reply Gerdi - Blond&Bruin 22 november 2017 at 09:26

    Getsie, hopelijk staat het virus jullie t rest van t jaar over!
    Gerdi – Blond&Bruin onlangs geplaatst…Recept | Heerlijke SpeltpepernotenMy Profile

    • Reply Cindy 23 november 2017 at 13:40

      Nou! Dat hoop ik ook! Hoe gaat het bij jullie? Nog virusvrij?

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge