De stilte is voorbij
Persoonlijk

De stilte is voorbij

Je hebt wel eens van die momenten, misschien ken je ze wel. Dan gebeurt er iets waardoor je… Hoe kan ik dat het beste omschrijven? Waardoor je een soort van lamgeslagen wordt. Nog niet zo lang geleden werd ik lamgeslagen en daarom was het een tijd stil op Sleutel in de Tuin. De stilte is voorbij en vandaag vertel ik wat er is gebeurd en hoe het nu met me gaat.

Totaal niet gewaardeerd

Nog niet zo lang geleden had ik mijn best ergens voor gedaan en dat werd voor mijn gevoel totaal niet gewaardeerd. Daar snapte ik niets van en voordat ik het wist twijfelde ik vreselijk aan mezelf en vond ik er op dat moment even niets meer aan.

Onbewust was ik er meer mee bezig dan ik dacht. Overdag kruiste de situatie regelmatig mijn gedachten. Ik was sneller geïrriteerd en kortaf naar mijn kinderen. ’s Nachts werden er ook wakkere minuten aan besteed. Iets wat me enorm irriteerde en dat ergerde me vervolgens weer en zo ontstond er een vicieuze cirkel.

Vicieuze cirkel doorbreken

Die vicieuze cirkel wilde ik heel graag doorbreken, maar ik wist niet hoe. Ik begon aan alles en iedereen te twijfelen en vooral aan mezelf. Meerdere keren probeerde ik deze cirkel te doorbreken door bijvoorbeeld achter mijn laptop te kruipen om alles van me af te schrijven. Alsof mijn twijfelen niet genoeg was, werkte op dat soort momenten mijn laptop niet mee en was er juist een grote update bezig. Weg motivatie om de vicieuze cirkel te doorbreken.

Lees ook: Foto’s in de Tuin stopt! Wat nu?

Opgesloten in mijn eigen leven

De dagelijkse beslommeringen van mijn leven als bewuste thuisblijfmoeder met de zorg voor mijn kinderen, het huishouden en alles wat daar verder bij komt kijken vrat mijn energie zodanig op dat ik ’s avonds nergens meer zin in had. Ik had het gevoel een soort van opgesloten te zitten in mijn eigen leven.
De stilte is voorbij

Interne conflicten

Ondertussen voelde ik de druk om te bloggen ook groter worden, omdat er gaten in mijn blogschema vielen. Nu ben ik natuurlijk helemaal geen professionele blogger, maar netjes vond ik het niet. Zeker, omdat ik net de kans had gekregen om meer bekendheid te krijgen voor Sleutel in de Tuin door het interview in het Algemeen Dagblad. Ook deze situatie zorgde voor interne conflicten en maakte het er allemaal niet makkelijker op.

Lees ook: ‘Elk hapje en stapje’

Gevoel delen

Als sociaal pedagogisch hulpverlener weet ik (helaas) hoe het allemaal werkt. Helaas, want het feit dat ik weet hoe processen zich verhouden tot de situatie werken in dit geval in mijn nadeel. Hierdoor ben ik iemand die het allemaal zelf wel probeert op te lossen. Meestal werkt dat wel, maar in dit geval niet. Ik besloot mijn verhaal en gevoel op een gegeven moment te delen met een lieve vriendin die ik al jaren ken. Dat maakte het niet minder spannend. Ik vond het moeilijk om het uit te spreken. Toen ze zei dat ze dit heel vervelend voor me vond, werd de situatie voor mij ‘echt’ en daardoor kreeg ik een soort lucht.

Situatie accepteren

Ik kreeg lucht om mijn situatie en mijn gevoel te erkennen, want herkennen had ik allang gedaan. Er kwam ruimte om mijn situatie te accepteren. Ik deelde mijn gevoelens met nog 2 lieve vriendinnen en dat voelde goed. Dat ik even niet kon bloggen, was dan maar even zo. ’s Avonds, naast afspraken buiten de deur, geen bijzondere dingen in huis doen (lees: bank hangen -of beter gezegd op de bank in slaap vallen), was jammer, maar helaas. Dat ik met mijn kinderen leuke dingen ging doen en de boel de boel liet was goed.

Lees ook: Let it go! Let it góóó!

De zon brak door

Langzaamaan begon de toch wel donkere wolk in mijn hoofd weg te trekken en brak letterlijk en figuurlijk de zon door. Het werd zonnig genoeg om leuke dingen te doen en ze ook daadwerkelijk leuk te vinden zonder schuldgevoel, omdat ik ‘beter’ wat anders had kunnen doen. Ik dacht niet meer dagelijks aan de situatie waardoor ik me lamgeslagen voelde en ik twijfelde steeds minder aan mezelf.

Hoe gaat het nu?

‘Hoe gaat het nu met me?’ Nu heb ik er weer zin in en hoewel ik merk dat het allemaal nog wel kwetsbaar is, voel ik me met de dag weer sterker worden. Ik heb er zin in om weer voor Sleutel in de Tuin aan de slag te gaan. Dit betekent wel dat ik een flinke inhaalslag moet maken, want zo ben ik dan ook wel weer. Ik vind het maar niets dat er van die gaten in mijn blogschema zitten.

De stilte is voorbij

Houdt Sleutel in de Tuin de komende tijd dus in de gaten, want de stilte is voorbij. Er komen allemaal nieuwe artikelen aan. Sommigen zullen tussen de reeds geplaatste berichten staan -daar zal ik je via Instagram of Facebook op wijzen. Anderen zullen als nieuw bericht gewoon bovenaan komen te staan.

Ik hoop dat ik je hiermee duidelijk heb kunnen maken waarom het zo stil was op Sleutel in de Tuin en tevens hoop ik ook op je begrip voor mijn situatie en gevoel. Zelf vond ik het moeilijk om mijn gevoel te erkennen en te delen en ik vraag me af of je dit herkent.

Heb jij je ook wel eens zo lamgeslagen gevoeld?

Lieve groetjes van Cindy

Bron afbeelding 1
Bron afbeelding 2
Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

2 Reacties

  • Reply Rachel 25 juni 2018 at 21:15

    Hoi Cindy,
    Hoe gaat het met het opnieuw beginnen met het bloggen. Ik heb je genomineerd voor een Liebster Award, stiekem in de hoop dat je het bloggen weer oppakt. Het lijkt me zo leuk om je verhalen weer te lezen!

    Neem een kijkje op mijn blog voor de daarbij behorende vragen. Het lijkt me leuk als je ze wil beantwoorden.
    Rachel onlangs geplaatst…Ik ben genomineerd voor een Liebster AwardMy Profile

  • Reply Cindy 26 juni 2018 at 10:23

    Hi Rachel,

    Dank je wel voor de nominatie! Supertof! Ik ga snel een kijkje nemen op je website.
    Op zich gaat het goed met het bloggen. Er staat een hoop klaar op door te knallen. Er tijd voor vinden blijkt helaas nog wel een dingetje. Hoe doen andere moeders dat toch?!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge