Moederschap, Persoonlijk

De geboorte van een mama

Zo na de drukte van de feestdagen in december, als we SinterKerstenNieuw weer hebben overleefd, overvalt mij na de eerste week van het nieuwe jaar een weemoedig gevoel… De geboorte van een mama.

De geboorte van een mama

Ik vind de periode van december, met de magie rondom Sinterklaas en de huiselijke sfeer van Kerst altijd erg gezellig. Die kneuterigheid, ik houd ervan. Ik moet ook altijd even slikken als alle drukte en hectiek van de aanloop naar pakjesavond op 6 december voorbij is. Gelukkig is daar dan gelijk de Kerstboom om in het gat te springen. Vervolgens is er na het aftuigen van de kerstboom niets meer. Niets meer om de daadwerkelijke leegte van de kamer te vullen als de boom het huis weer uit is. We gaan knallend het jaar uit en dan… De geboorte van een mama.

Weemoedig gevoel

Dan overvalt mij dus na de eerste week van het nieuwe jaar een weemoedig gevoel. Op momenten ben ik wat afwezig en zucht wat vaker. Ik ben emotioneler en laat sneller een traan. Ik denk terug aan vier jaar geleden.

Mijn eerste kindje

Op 10 januari 2013 was ik uitgerekend van een zoon, mijn eerste kindje. Dat was de laatste winter met landelijk heel veel dagen sneeuw. Het wachten kon gaan beginnen!

Lees ook: mijn kinderen hebben populaire kindernamen

Een heerlijke zwangerschap

4 Jaar geleden was ik op 10 januari uitgerekend van een zoon… Dat is wel een momentje hoor! Ik heb, op een paar te verwaarlozen kwaaltjes en pijntjes, mogen genieten van een heerlijke zwangerschap. Tot mijn uitgerekende datum was ik mede daardoor nog lekker mobiel en kon ik lopend, op de fiets of met de auto alle kanten op. Maar na die 10de januari gebeurde er iets met me.

Ik had al mijn pijlen gericht op die 10 januari. Ik had bijna iedere dag nog wel wat leuks te doen, uit of thuis. Vanaf 11 januari niet meer. Vanaf die dag had ik natuurlijk andere plannen… Er kwam een bepaalde beschermdrang over me heen. Noem het angst, maar geen paniek. Nederland lag onder een dikke pak sneeuw en het verkeer ondervond daar dagelijks flinke problemen van. Jeroen werkte niet in de buurt en de verloskundige zat ook niet echt om de hoek.

Ik maakte mezelf gek

Ik was aan huis gekluisterd, want ineens durfde ik het huis bijna niet meer uit. De meest bizarre scenario’s gingen door mijn hoofd. Stel dat ik buiten in de sneeuw onderuit zou gaan en mijn kindje zou verwonden. Stel dat Jeroen in alle haast naar huis moest komen, omdat de bevalling was begonnen en hij door hevige sneeuwval in de file zou komen. Of erger, dat hij een ongeluk zou krijgen door de gladheid op de weg. Stel dat de verloskundige hier door de weersomstandigheden niet op tijd zou kunnen zijn. Stel dat we onderweg naar het ziekenhuis in een file terecht zouden komen en ik in de berm van mijn kindje zou moeten bevallen. Echt, hij zou niet de eerste zijn geweest van dat jaar, ondanks dat deze nog maar net was begonnen. Ik maakte mezelf gek.

Lees ook: [Tip] Gratis: Mijn Schooltas; wees er snel bij!

Twee weken wachten

Maar goed, er zat dus niets op dan te wachten. Ik moest twee weken wachten. Twee weken lang! Twee! Twee lánge weken! Ik was van onze pufclub als eerste uitgerekend en voor mij werden er vijf meiden moeder van allemaal meisjes. Mijn jongetje bleef zitten. Wat was ik jaloers! Zij mochten al kennismaken met hun kleintje. Al knuffelen en snuffelen. Ik maakte in die periode de meest grappige en bizarre opmerkingen om het voor mezelf nog een beetje leuk te houden.

Onder invloed van mijn hormonen

Onder invloed van mijn hormonen zei ik dingen als: “Ik heb zijn huurcontract allang opgezegd, maar hij weigert mijn baarmoeder te verlaten. Het is nu zo koud buiten, die blijft voorlopig nog wel even zitten. Indoorspeelparadijs de warme baarmoeder is 24/7 geopend. Er zit er eentje anti-kraak. Zit je dan met je jarenlange pedagogische ervaring, luistert je eigen kind niet eens.”

In mijn bubbel

Gelukkig had ik in die periode wel wat aanloop en als ik erop terug kijk vond ik het eigenlijk ook wel fijn om even flink in mijn bubbel te gaan zitten en te mijmeren over wat er was, kwam en zou komen en gaan. Hoe mijn leven zou gaan veranderen. Het zó nieuwsgierig zijn naar iets waarvan je geen weet hebt. De liefde die je voelt voor iemand die je nog nooit hebt ontmoet.

Lees ook: 5 x wat je niet op je hotelkamer hoopt aan te treffen

Controles flink opgevoerd

Natuurlijk werden de verloskundige controles flink opgevoerd, hield Jeroen een strakke vinger aan de pols en werd het lijntje naar het ziekenhuis steeds korter. Tussen die 10de januari en vandaag, 24 januari, vier jaar gelden is er een heleboel gebeurd. Een heleboel dingen die ik nog als de dag van gisteren kan herinneren. In het moment kan beleven. Horen, voelen en ruiken. Leuke dingen en minder leuke dingen. Zo bizar!

24 januari 2013

Op 24 januari 2013 om 6:26u werd er een mama geboren. Luuk is degene die mij op dat moment, met een hoop toestanden, dat wel, mama heeft gemaakt. Het was absoluut de mooiste blind date die ik ooit zal meemaken. De enige waarvan ik gelijk wist dat we voor altijd samen zouden zijn. Ik krijg er ieder jaar een weemoedig gevoel van…

Waar blijft de tijd?!

En dat mannetje gaat morgen naar de basisschool! Waar blijft de tijd?!

Wanneer werd jij voor het eerst mama? Ik ben benieuwd en lees je reactie graag terug bij de comments hieronder.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge