Terugblik: consultatiebureau of consternatiebureau? Deel 1 New Born (mommy)
Kinderen, Moederschap

Terugblik: consultatiebureau of consternatiebureau?

Een paar weken geleden was het zover. Luuk ging voor de laatste keer naar het consultatiebureau. Een speciaal moment, want daarmee werd een bijzondere periode afgesloten.

Het deed me terugdenken aan de eerste keer dat de jeugdverpleegkundige bij ons langskwam toen Luuk twee weken oud was. Terugdenken aan de eerste keer dat we naar het consultatiebureau toe gingen. Het deed me aan zoveel denken…  Mijn terugblik: consultatiebureau of consternatiebureau? Vandaag deel 1 ‘New Born (mommy)’…

2 weken

Als Luuk 2 weken oud is komt de jeugdverpleegkundige, verder JVK, van het consultatiebureau, verder CB, langs. Ze stelt zichzelf voor en introduceert het CB. Ik ben bekend met het CB, via mijn werk als pedagogisch hulpverlener en door verhalen van vriendinnen met kleine kinderen, Jeroen kent het niet. We krijgen een stapel papieren en folders en ons wordt op het hart gedrukt deze allemaal te lezen. Ze werpt een vlugge blik op Luuk en staat weer buiten.

4 weken

Luuk en ik gaan voor het eerst naar het CB, met z’n tweeën. Ik vind het rete-spannend. Vooral of ik het allemaal op tijd ga redden. Tussen slaapjes en poepluiers door lukt het me om op tijd te komen. Eenmaal daar vraag ik me af waar ik me moet melden en waar ik mijn kinderwagen moet laten. Ik kom binnen in een overvol hok met baby’s, dreumesen, peuters en kleuters én moeders en vaders en oma’s en er wordt me toe gebromd dat ik de wagen op de gang moet laten staan. Op de gang, waar iedereen in en uit kan lopen. En bij mijn spullen kan komen. Bedenk je dat ik toentertijd heel mijn luiertas had volgestopt met alles dat ik misschien wel nodig mocht hebben en dat ik ook heel de kinderwagen als pakezel gebruikte.

Tip #1: wandel (lees: waggel) tijdens je verlof, voordat je bevallen bent, langs bij het CB. Gewoon om te kijken waar je moet zijn en hoe het er in grove lijnen aan toe gaat.

Lees ook: de geboorte van een mama

Goed, de hormonen zaten nog hoog, maar ik stapte monter het hok binnen, met een baby op mijn arm, een zware luiertas over mijn schouder, een pijnlijk litteken van de keizersnede en het zweet op mijn rug. Een tripje naar het CB; ik had het in vier weken tijd nog niet zo druk gehad.

Al doende leert de new born mommy

Daar binnen was het druk, vol, was er veel herrie, was het warm, heel warm en chaotisch. Kinderen speelden op de grond, baby’s lagen bij hun moeder in de armen, dreumesen huilden en volwassenen zaten op stoelen of liepen heen en weer. En overal lag speelgoed op de grond. Ik werd helemaal gek!

Nadat ik zelf had moeten vragen wat de bedoeling was, geen welkom dat je er bent en hier kun je dit daar kun je dat, was ik blij toen er eindelijk plek was om Luuk uit te kleden. Alle kleren uit, luier aanhouden en wikkelen in een badcape. Spullen in de luiertasproppen en die weer meenemen. Staand wachten tot je naar het wegen en meten kon komen, ook dat was mijn eerste keer en blijkbaar moet je dan ook al weten hoe je je kind in de weegschaal moet leggen en aan welke kant je je kind met het hoofdje in de meetbak moet leggen. Mensen, maak het een jonge moeder tijdens haar eerste keer iets makkelijker door haar een beetje op weg te helpen. Het hoeft niet veel te zijn! Daarna mocht ik gaan afhangen voor een stoel en kon het eeuwige wachten gaan beginnen.

Tip #2: kom nooit op tijd! Al voordat de eerste afspraak begint, loopt de tijd al uit.

8 weken

Tijdens de kraamweek had Luuk de hielprik gekregen, maar vandaag was het serious business. Luuk krijgt voor het eerst 2 vaccinaties. Goed, ik had geleerd van een maand geleden en kwam al makkelijker binnen. Daar waar ik dacht de JVK weer te treffen, maakte ik kennis met een nieuw fenomeen. De persoon die bij mij thuis was geweest en had gezegd me binnenkort op te CB te verwelkomen, was er niet. Tegenvaller!

Tip #3: hecht je niet aan de mensen van het CB; je zal elke keer iemand anders treffen.

Net als de vorige keer werd er weer een dingetje gemaakt van Luuks navel. Deze zou niet mooi zijn -welke navel is er wel mooi?!- en werd aangestipt met zilvernitraat. Iets met wild vlees groei. Ik zag het niet.

Het zullen de hormonen zijn

Er werd weer een soort vragenprotocol afgewerkt en na de check-up was het tijd voor de vaccinaties. Ik dacht heel koelbloedig te zijn. Viel dat even tegen! De vaccinaties werden klaar gemaakt en ik kreeg spontaan pijn in mijn buik. De eerste prik werd in zijn bovenbeentje gezet en met het indringende zielige new born huilen van de pijn en schrik, kwamen bij mij ook de waterlanders omhoog. En toen moest de andere prik in zijn andere beentje nog worden gezet… Tussendoor oppakken om te troosten mocht blijkbaar niet. Hoe wreed! De andere prik werd gezet en ik wist niet hoe snel ik mijn baby die ondertussen overstuur aan het huilen was moest oppakken, tegen me aan moest houden en wilde troosten. Ik werd overmand door emoties. Mijn tranen, gevoelens van schaamte voor die tranen. Een opstandig gevoel, wat een rotmens dat zij mijn baby’tje zo’n pijn doet. Een schuldig gevoel, want ik was die mama die haar kindje zo nodig pijn liet doen. Sorry!

Lees ook: Top 5 kraamcadeautjes

En door

Terwijl ik met mijn tranen nog hard bezig was om Luuk te troosten werd me een soort van subtiel duidelijk gemaakt dat ik weg moest. Dat is zo bizar! … en door! Dus deed ik een poging mezelf te vermannen en een soort van op te kalefateren en toog ik naar de wachtruimte om Luuk weer aan te kleden. ‘Gelukkig’ was het er nog altijd druk, chaotisch en warm en viel het niet zo op dat er nog tranen over mijn wangen rolde. Luuk was ondertussen van alle indrukken in slaap gevallen…

De volgende keer

Consultatiebureau of consternatiebureau? Zeg jij het maar! Met deze eerste vaccinaties, tranen en indrukken sluit ik de New Born (mommy) periode af. De volgende keer lees je mijn verhaal ‘Terugblik: consultatiebureau of consternatiebureau? Deel 2 ‘Baby’.

Hoe kijk jij terug op jullie eerste bezoek aan het consultatiebureau? Moet je de eerste keer misschien nog gaan meemaken?
Laat het me bij de reacties weten!

Ik zou het leuk vinden als je deze post zou willen delen. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.
Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge