Kinderen, Moederschap, Verzorgingsproducten

Een kop vol snot

Hatsjoe! Snotter! Snif! De kerstvakantie is voorbij, de peuterspeelzaal begonnen en het is me weer gelukt om verkouden te worden. Jeej! Not! Sofie begon er een paar dagen geleden mee. Sinds eergisteren kan ik officieel zeggen dat ik mijn apotheekje er ook weer bij heb moeten pakken. Ik heb een kop vol snot…

Voor de beeldvorming

Moe. Een zwaar hoofd. Suffe ogen. Snot dat zomaar uit je neus druppelt als je bukt. Bukken… Oef! Zwaar hoofd + bukken = bonkend hoofd. Niet fijn! Onophoudelijke niesbuien. De tissues en zakdoekjes zijn niet aan te slepen. Neusgaten die als wegwerkzaamheden om de beurt voor langere of kortere tijd afgesloten zijn. Voor lucht in dit geval. Ademen door mijn mond om het te kort aan zuurstof aan te vullen. Daardoor weer een droge keel krijgen. Of erger, een verschrompelde tong in je mond vinden. Slikken met een ‘slikkertje’ aan de anabolen. Geen hap of slok door je keel krijgen.

“Luuk en Sofie, mama voelt zich niet zo lekker. Zullen jullie lief doen tegen elkaar?” Ze doen hun best, maar nee. Als je drie jaar en twee jaar bent, dan kun je een kleedje aan mama geven als ze even, heul even maar, op de bank ligt. Dan geef je een kopje thee uit een plastic speelgoed bekertje. Dan geef je al je mooiste auto’s en dan mag mama jouw lievelingsknuffel vasthouden. Voor vijf minuten. Dan ga je weer verder met ruzie maken, de treinbaan van je broer slopen of de babypop van je zus afpakken.

Geen tijd voor

Snot is niet handig! Eigenlijk is er geen tijd om verkouden te zijn. Om je eraan over te geven en het uit te snotteren. Daarom pak ik bij de eerste tekenen van aanstaande klachten mijn apotheekje erbij. Mijn apotheekje is altijd open én aangevuld. Met tissues, zakdoekjes, paracetamol, xylometazoline neusspray, neusinhaler, vapo-lucht zalf, zuigtabletten, hoesttabletten en tijmsiroop hoop ik er altijd binnen de kortste tijd van af te zijn. Soms lukt dat wel, maar meestal dus niet.

Snottebellen vangen

Dan sta ik dus nog de snottebellen van Sofie te vangen. Letterlijk! Echt, sinds ze doorheeft hoe ze moet snuiten lijkt ze haar hobby ervan te maken. Te pas en te onpas snuit ze, bij voorkeur zonder tissue of zakdoekje in de buurt, haar neus. Om vervolgens trots te roepen dat ze snot heeft. En groen dat ze zijn! Ook als ze haar haren los heeft. Als ze voorop de fiets zit. Als we in de rij bij de supermarkt staan. Zucht! Snot!

En na die van Sofie en die van mezelf is het wachten wie van de mannen zich als volgende snotter meldt.

Heb jij een apotheekje in huis? Aanraders voor een snelle afhandeling? Laat het me weten bij de reacties!

Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge