5 x dingen die (voorlopig) niet veranden
Kinderen, Moederschap, Wat ter tafel komt

5 x dingen die (voorlopig) niet zullen veranderen

Om in ouderlijke termen te spreken: wij bevinden ons in onze tropenjaren. Onze kinderen zijn jong en weten wat. Over een paar weken wordt onze jongste drie jaar. Je zal dan denken dat we al een beetje in een rustiger vaarwater gaan komen. Ik heb de balans alvast een beetje op zitten maken en bedacht 5 x dingen die (voorlopig) niet zullen veranderen. Helaas…

#1 Poepluier bij vertrek wordt ‘ik moet póepen!’ bij vertrek

Luuk en Sofie kregen het als baby altijd voor elkaar om vlak voor vertrek, of eigenlijk terwijl ik de Maxi-Cosi al in de auto had gegordeld, in hun luier te poepen. Hoe ze het voor elkaar kregen is me nog altijd een raadsel, maar ze deden het. Allebei! En ook toen ze dreumes waren. Dikwijls was dit een reden om te laat bij een afspraak te komen.

Betere tijden

Goed, Luuk is ondertussen en kleuter en Sofie een bijna driejarige peuter, betere tijden dus. Not! Want wat er nu gebeurd is dat ze steevast moeten poepen bij vertrek. Een regel bij vertrek is hier dat er wordt geplast, voordat we vertrekken. Voordat de jas aangaat -en dat duurt vaak ook wel even- is de wc de laatste afslag, voordat we naar buiten lopen. Vaak hoeven de kinderen niet te plassen (lees: ik hoef écht niet mama!) en als ik ze dan met bloed, zweet en tranen heb kunnen overtuigen dat ze het moeten proberen voor een druppel, iets of niet, komt de fijne boodschap. De letterlijke fijne boodschap: “mamá ik moet ook póepen!”

#2 Jouw bevuilde kleding wordt hun vieze kleding

Als moeder van een baby weet je het; spuug- en melkvlekken op je kleding zijn eerder regel dan uitzondering. Als moeder van een dreumes weet je het ook: jij bent het lei(ij)dende voorwerp tijdens het oefenen van eten en het testen van smaken. Oefening baart kunst en hoe vaak moeten smaken ook al weer worden getest, voordat ze daadwerkelijk ‘in de smaak vallen’? Juist, de vlekken op de vloer deel je samen met je schone shirt. Ben je moeder van een peuter dan weet je nog steeds dat snottebellen bij voorkeur aan jouw mooie bloesje worden afgeveegd, dan aan een zakdoek.

Ontdekken en selluf doen

Dan komt de fase waarin de peuter én de kleuter alles nog meer gaan ontdekken en nóg meer selluf willen doen en wordt het een variant van gedeelde smart is halve smart. Naast dat jouw schone kleding vies wordt -hoe dan? waarom?-, wordt de kleding van je kind ook vies. Op zich natuurlijk helemaal geen probleem. Hé, met oefenen en proberen moeten ze het immers leren. En ontdekken en ervaren staan bij ons hoog in het vaandel. Maar, steeds vaker moet je niet alleen je eigen kleding driedubbel checken, voordat je op netjes de deur uit kan. Ook de kleding van je kind moet je, een stuk of wat per keer, zoveel keer per dag checken op vieze vlekken als het op netjes moet.

#3 Fuppie kwijt wordt lievelingsauto die kwijt is

Luuk heeft vanaf kort na zijn geboorte tot vlak voor zijn tweede verjaardag een fuppie gehad. Heerlijk vond hij het! Het ontspande hem, bood hem troost en maakte hem tevreden. Ik vond het heerlijk dat hij het zo heerlijk vond! Sofie heeft nooit een fuppie gehad. Een paar keer leek ze het fijn te vinden om op een fuppie te zuigen, maar het is nooit bij haar aangeslagen. Duimen of iets in die trant overigens ook niet. Gelukkig is het ons nooit echt gebeurd, maar ik ken verhalen van fuppies die op de meest onhandige momenten kwijt zijn. Nergens te vinden en tot paniek lijden. Fuppies, waarvan geen vervanger in huis is. Drámá! Wij hadden fuppies aan een speenkoortje en aan een speendoekje.

Niets is zo veranderlijk

Wij hebben gelukkig nooit hoeven zoeken naar een fuppie die kwijt was. Waar we (lees: Luuk) wel regelmatig naar zoeken is een lievelingsauto die kwijt is. Speelgoedauto’s gaan hier door het hele huis. Van beneden naar boven en van Luuks kamer naar Sofie’s kamer. Van opgesteld in een spelpositie tot terug in de autobak of onder de bank gereden. Aan de vaardigheid van opruimen wordt nog hard gewerkt en de kracht van het onthouden waar je iets hebt gelaten is nog onderontwikkeld, zal ik maar zeggen. Ik dacht op een gegeven moment te weten welke auto de ‘lievelings’ was. Ik dacht drama’s te voorkomen door die ene auto in de gaten te houden als een soort balletje-balletje.

Je weet wel: volg het balletje want dan weet je onder welk bekertje hij verstopt zit. What was I thinking?!

Die ene auto volgen lukte me aardig. Het huishouden moest ik er voor opgegeven, máár ik wist nog waar die was. Daar kwam het… drama in wording… “Mama, ik kan mijn lievelingsauto nergens vinden.” Luuk, kijk eens in de parkeergarage? -daar was de lievelingsauto, ik had hem goed gevolgd- Drámá: “dat was gísteren mijn lievelingsauto!”

Lees ook: Bliksem!

#4 Nachtvoedingen worden nachtmerries

Stipt op #1 staat slaaptekort als het gaat om het draaien van tropenjaren. Daar waar je met je newborn bezig bent om in de stilte van de nacht er nog wat cc melk in te krijgen en duimt dat het nog een uurtje extra slaapt, kun je vanaf de peutertijd te maken met nachtelijk dromen. De jonge peuters worden zich meer bewust van hun omgeving en dat moet verwerkt worden. Bij voorkeur ’s nachts. Oudere peuters worden zich meer bewust van dingen die wel en niet mogen en zoeken meer grenzen op. Dat kan best spannend zijn en die spanning komt er wederom en bij voorkeur ’s nachts uit. Kleuters raken in een rollercoaster van indrukken en emoties, zeker als je voor het eerst naar de basisschool gaan. Dat kan best angstig zijn en wordt verwerkt, ’s nachts. Een nachtmerrie kan zo angstig zijn dat je kind er overstuur van wakker wordt en troost, nabijheid en geruststelling van jou nodig heeft. Slaaptekort, het enige wat zeker is.

#5 Rompers versus schoenen

Wat heb ik toch staan stunten met die rompers die moeilijk aangingen. Zeker de eerste dagen, weken. Armpjes die totaal niet mee wilde werken. Hoofdjes en nekjes zo klein en kwetsbaar. Totaal bevuilde rompers door spuitluiers. Ik kan nog wel een paar scenario’s bedenken die ervoor zorgden dat het zweet op mijn bovenlip stond. Rompers en baby’s is een ding, rompers en dreumesen en peuters is een ander ding en schoenen en kleuters is een heel ander ding. Uit de categorie selluf doen de variant: je schoenen aandoen. Leuke, hippe schoenen zijn gewoon een crime om aan te krijgen. Helemaal voor je kleuter om ze selluf aan te krijgen of zelf aan te moeten krijgen. Alles waar enkel en alleen klittenband op zit is te doen. De rest bijna niet, mits ze niet afgetrapt en uitgelopen zijn. Veterschoenen met een rits, maakt niet uit, alles zit (te) strak om zonder gevecht aan te krijgen.

Bevind jij je ook in jullie tropenjaren? Zullen er bij jou dingen (voorlopig) niet veranderen?
Laat het me bij de reacties weten!

Ik zou het leuk vinden als je deze post zou willen delen. Voor jou een kleine moeite en mij doe je er een groot plezier mee.
Dank je wel voor het lezen en tot de volgende keer!

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge