Van een moeder: 10 x dingen die ik me anders had voorgenomen
Persoonlijk

10 x wat ik me anders had voorgenomen tijdens de opvoeding

Voordat ik kinderen mocht krijgen dacht ik erover na hoe ik mijn kinderen wilde opvoeden. Ik dacht erover na tijdens mijn zwangerschappen en ging meerdere keren in gesprek met mijn hubster. Wat vond ik belangrijk? Welke normen en waarden wilde ik hen meegeven? Welke regels en afspraken zouden gelden? Je voelt het misschien al aankomen… Vandaag deel ik met jullie 10 x wat ik me anders had voorgenomen tijdens de opvoeding.

10 x wat ik me anders had voorgenomen tijdens de opvoeding

Voordat ik kinderen mocht krijgen was ik voor mijn werk met kinderen bezig. Vriendinnen kregen kinderen en ik keek over hun schouder mee. Ik zag ouders bezig zijn met opvoeden. Genieten van hun kinderen en worstelen met hun opvoeding. Voordat ik kinderen mocht krijgen dacht ik een aardig beeld te hebben gekregen hoe ik het wel en niet zou willen doen. Ik heb kinderen mogen krijgen en moet toegeven dat ik op een aantal fronten mijn beeld heb moeten bijstellen. Ik had met het me anders voorgenomen tijdens de opvoeding.

1. Na 17:00u pas tv kijken

Mijn kinderen zouden na 17:00u pas tv mogen kijken. Het zou gezellig zijn tussen mijn kleuter en peuter en af en toe zouden we samen een spelletje doen of een cake bakken. Boy, how I was wrong! Ik probeer het tv kijken nog steeds zo lang mogelijk uit te stellen, maar soms staat ‘ie na het ontbijt al aan, omdat ik even rustig een warm bakkie koffie wil drinken om wakker te kunnen worden na een onrustige nacht. Of later op de dag als afleider voor een kleuter en peuter die elkaar steeds in de haren vliegen. Als oppas, omdat ik gewoon even iets alleen wil doen.

2. Ik bepaal welke kleding ze dragen

Minstens tot hun zesde jaar zou ik bepalen welke kleding mijn kinderen zouden dragen. Geen gedoe met T-shirts die de verkeerde kleur zouden hebben of jurken met het verkeerde plaatje. Ik kocht de kleding, dus dat zou helemaal goed komen. *schraapt keel* Jong als ze zijn, krijgen ze binnen no-time een eigen mening en daarmee voorkeuren. Als het tijd is voor een nieuwe garderobe is het meestal zo dat ik een paar winkels af ga en daar kleding in meerdere maten en kleuren meeneem om thuis te passen. Twee keer heb ik me laten verleiden en mocht mijn kleuter tijdens het passen aangeven of hij kleding wel of niet leuk vond. Dat doe ik dus niet meer, want ik kon vervolgens alles terugbrengen en was ik out of options. Hij past het en ik kies wat er in zijn kledingkast terecht komt. Hij kiest ’s avonds wat hij voor de volgende ochtend aan wil trekken en hangt er niets meer bij wat hij leuk vindt, dan heeft hij pech en moet hij toch iets kiezen. Tot nu toe kom ik met deze constructie goed weg.

Kijk ook: shoplog: Loods5, HEMA, Kruidvat en IKEA

3. Kastelen bouwen in de zandbak

Ze zouden heel veel en heel vaak in de zandbak spelen. Grote kastelen zouden ze bouwen. Met hun blote voeten het zand tussen hun tenen voelen. Gewoon het zand voelen en beleven, omdat dit zo goed is voor hun ontwikkeling. En daar sta ik nog steeds achter. We hebben zelfs een zandbak in de tuin. Waar ik minder achter sta is dat mijn huis in een zandbak verandert. Als mijn kinderen met zand of in het zand spelen, dan doen ze dat goed. Hun haren zitten vol met zand, net als hun schoenen, broekzakken, sokken, etc. Ik kom er meestal te laat achter dat ze met zand hebben gespeeld. Op de bank bijvoorbeeld. Of bij de wasmand op de overloop of de wasmachine op zolder. En dat je dan op je blote voeten de rest van de dag een soort scrubbeurt krijgt of op je sloffen de vloer schuurt.

4. Ze spelen zo veel mogelijk buiten

Ik heb het voordeel dat mijn kinderen buitenkinderen zijn, zoals dat heet. Lees punt drie terug en je weet dat mijn kinderen niet vies zijn van een beetje zand. Op de plaats van zand kun je overigens ook modder en bagger invullen. Ze genieten van een bezoek aan het strand of aan het bos. Ze helpen me graag met tuinieren en zijn voor een paar torretjes en wormen echt niet bang. Fietsen doen ze graag in de poort en ook stoepkrijten blijft favoriet. Maar het gebeurt ook dat ze een dag niet naar buiten gaan. Bijvoorbeeld tijdens een vrije dag. En zeker met het herfstige weer. Als we geen afspraak buiten de deur hebben, blijven we de hele dag binnen. Ik zwengel dan weleens het idee aan om buiten te gaan spelen, maar daar hebben ze dan weinig sjoege naar. Ze vermaken zich met andere dingen. Ik denk dan maar zo, we gaan meestal op de fiets naar school en op school en op de peuterspeelzaal spelen ze ook buiten.

Lees ook: Kinderboekenweek met nachtmerries

5. Ik bepaal hoe hun haar zit

Bij jongens ben ik vooral van een korte coupe. Dat is lekker makkelijk. Beetje gel of wax erin en dan het haar of heel netjes maken als in retro-sjiek of alles door elkaar husselen als in een ‘out of bed’ look. Wat denk je? Ik heb sinds een paar weken een ijdeltuit in huis. Ik krijg elke ochtend opdracht hoe ik het haar van mijn kleuter moet modelleren. Het haar moet hier schuin omhoog en dan daar nog met een beetje stekels. Ik vind het geweldig. Heerlijk hoe bewust hij al bezig is met zijn eigen smaak en voorkeur. Maar er zijn grenzen! Plat op zijn hoofd naar voren gekamd vind ik geen gezicht bij hem, net als langer haar. En ik bepaal wanneer hij naar de kapper gaat.

Lees ook: 5 nieuwe lifehacks voor een drukke moeder met jonge kinderen

Sofie heeft elke ochtend een keuzemenu: een knot, een (in- of op)vlecht of een staart. Dit kan ook in tweevoud en haar haren mogen ook los, maar moeten wel altijd uit haar gezicht zijn. Op de dagen dat ze naar de peuterspeelzaal gaat moeten haar haren vast in een staart of vlecht -iets met geen zin in klei uit haren te pulken. Ik krijg al een tijd de verzoeken voor een Elsa-vlecht, zoiets als op de uitgelichte foto of voor Anna-vlechten. Dat zijn twee vlechten tot over haar schouders.

6. Op de tablet of smartphone

Ik geef het gelijk toe, ik heb me verkeken op het gemak van de tablet en smartphone. Voordat ik kinderen mocht krijgen was ik van plan om mijn kinderen pas vanaf vier jaar met een tweede scherm in aanraking te laten komen. De werkelijkheid blijkt anders en geef ik, om het vooral mezelf makkelijker te maken *steekt hand op* -ik geef het toe- de kinderen weleens een tablet of smartphone ter afleiding of om bezig gehouden te worden. Luuk is er ondertussen steeds handiger in aan het worden. Hij kiest op school ook weleens voor het werken met de Chromebooks. Sofie zorgt op de tablet vooral voor stress van het systeem. Ze klikt en klikt tot de tablet vastloopt. Zij doet het beter op mijn oude smartphone met YouTube.

Lees ook: YouTube voor peuters

7. We praten rustig met elkaar

Nou, het gebeurt regelmatig dat we schreeuwen tégen elkaar. Niets zo frustrerend als kinderen die niet willen luisteren, niet doen wat er wordt gevraagd en vooral niet doorgaan en niet opschieten. Dáág geduld, hallo schreeuwerd. Ik ben er niet trots op en elke keer neem ik me voor om het niet te doen, maar dat valt nog niet mee.

8. Niet bemoeien met de opvoedkeuze van je partner

Ik weet dat het moet, want ik heb het tijdens mijn opleiding geleerd. En ik weet het ook door alle cursussen voor deskundigheidsbevordering die ik heb gevolgd. Ik heb er zelfs andere ouders voor mijn werk in begeleid. Sta in het moment achter de opvoedkeuze van je partner en spreek op een later moment in afwezigheid van je kinderen de situatie na. Maar dat valt in het heetst van de strijd nog niet mee. Dat je ziet wat er gebeurt en om de situatie dan te laten gebeuren. Wetende dat je met een voor jou makkelijke handeling of opmerking de situatie 180 graden kan draaien. Dat je een driftbui kan voorkomen en dat je uit een strijd kan blijven. Wetende dat jij straks met de gebakken peren zit als le hubster naar zijn werk is of naar een andere afspraak buiten de deur.

Kijk ook: Foto’s in de Tuin week 40

9. Pas snoepen als ze kleuter zijn

Soepstengels, rijstwafels, fruit, etc. Er zijn genoeg alternatieven voor snoep. Maar hoe doe je dat dan als ze op een verjaardag zijn? Of als ze ergens zijn waar een ander kind wel snoep krijgt? Ik vond het een goed streven om mijn kleuter en peuter pas te laten snoepen als ze kleuter waren -iets met suikers. In de praktijk bleek dit nauwelijks haalbaar. Ik hield het vol tot een jaar of twee. En bij mijn peuter zelfs nog korter. Overal is snoep. En het sneue snuitje van mijn kind die niets lekkers mag, zoals het andere kindje, kon ik moeilijk weerstaan. Afspraak hier in huis is wel: 10:00u fruit en 15:30u een koekje of snoepje. Heb je daarna nog trek in iets lekkers, dan mag je tot 17:00u weer richting de fruitschaal.

10. Zorgen maken

Het is niet zo zeer dat ik van tevoren over het zorgen maken had nagedacht. Het valt me alleen zo vreselijk tegen. In die zin dat ik me nooit had kunnen voorstellen dat ik me zo veel zorgen om mijn kinderen zou kunnen maken. Moet ik ze vasthouden? Of juist loslaten? Wat past bij hen? Wat past bij mij? En zo, wat past er bij ons? Doen we hier goed aan? Of moet het toch anders? Mijn radar draait 24/7 om voor hen het beste in mezelf naar boven te halen. Dat is best vermoeiend.

Wat had jij je anders voorgenomen tijdens de opvoeding? Ik lees je reactie graag bij de comments hieronder.

Lieve groetjes van Cindy

Vorige blog Volgende blog

Misschien vind je deze blogs ook leuk

Plaats jij als eerste een reactie?

Laat een reactie achter

CommentLuv badge